( 99 ) 
viuae affumendum efle eq tonum vitalem in perpe- 
tua et determinata ten(Ionis et elaflicitatis aftionc 
confidere, hincque motum tonicum inter aftiones 
vitales iure e fle referendum > oftendere pergit. 
His praemiflls idem Vir Cl. contra irritabilitatem, 
quae loco toni et fenfationis introdufla et ab 111. 
HalleRO in primis eiusque difcipulis Aabilita fuit» 
varia argumenta in contrarium profert. Monet ita» 
que contra h auhrvm: ex experimentis, cum vio¬ 
lentia , coafliotie et praeter naturaliter inflitutis» ad 
corporis humani mutationem naturalem tuto con¬ 
cludendum non efle} proprietatem ad producendam 
irritabilitatem praefupponere habilitatem quandam, 
quae in tenfione determinata et tono fine dubio con- 
fiftat; magnam irritabilitatis et fenfibilitatis notionis 
nafei confufionem, propter ea, quod in corpore 
mortuo non fenfibilitas vel rei praefentis fenlatio, 
fed irritabilitas tantum fuperfit; mancam omnino 
efle irritabilitatis hiftoriam, nec flati m fibrae cOrt- 
tra&ionem efle negandam, cum eandem manifefte 
cognofcere forte non licuerit; hincque porro par¬ 
tium dolorem praefentem nouae fibrae proprietati 
attribuendum et do&iffimorum virorum obferuatiO- 
nes morborum vulnerumque hiftorias fallaces efle 
habendas. Exiftimat etiam Nofter i ipfam hanc ir¬ 
ritabilitatis theoriam non nouam effe, fiquidem 
ofciflationis et elateris termini id ipfum indicare vi¬ 
deantur; irritabilitatis notionem , quae per fibrae 
contra&ionem explicatur, incompletam adhuc efle3 
orificia enim minima hiantia contrafh fibra prae¬ 
cludi et excernendis humoribus nullam viam patere 
liberam, hinc neceflario fibrarum contra&ionem e£ 
relaxationem alternam ad motum animalem difpo* 
nendum aflumi deberi; licet certo re/peflu a&io fi¬ 
brae ab influente fluido nerueo dependeat, tamen 
tonum partium vitalem ab hoc influxu folo deriuan- 
dum non efle, quoniam etiam absque hoc influxu 
Q a fib m 
