(294) eS 88 a* 
p. 37. Ipfum vero traflatum Cl. Autlor in duas partes 
diuidit, quarum prima pars theoriam , fecunda pra~ 
xin , tam rationalem y quam empyricaro, quae illi ex* 
periment alis audit, continet. Prima theoretica pars 
©rto capitibus abfoluitur. 
In primo capite de principiis et elementis corpo¬ 
rum , hiiforice et philofophice, nimis tamen, ni 
fallimur, generaliter agit. 
Infecunda fontium in genere, et praecipue fpa- 
dariorum, docet origines. Narratis igitur diuerfis, 
de fontium origine, opinionibus, illam approbat» 
quae, ex vaporibus ftibterraneis, in cryptis monti¬ 
um collertis, illorum explicat perennitates. Quare 
nullam aliam^ quam hanc, originis fontium fpada- 
norum agnofeit caufam. Quamuis concedat aquas 
minerales fuifife fortiores tempeftate ferena, quam 
pkmiola; quod omnino mixtionem cum aqua plu- 
uiali fartam fufpieari liceret: tamen ex maiori aeris 
atmofphaerici lenitate, qui nubilo caelo fcaturiginem 
aquasque minus premit, aquarum abire credit fpiri- 
tus volatiles, qui fereno caelo ab aere grauiore ma¬ 
gis retinerentur. 
In tertia capite fontium defendit differentias, 
quas ex his facile probat, quod falis, terrae, ful- 
phuris, ferri» vitrioli proportio in omnibus fonti¬ 
bus non eadem effe poffit. 
p* €9. In capite quarto , poftquam fontium fpadanorum 
fimm > et terras, quibus profiiiunr, defcripfit, no¬ 
mina refert Cl. Aurtor, quibus diuerfi hi fontes di- 
ftinguuntur, fcilicet fouhon 3 Geronflere , Sauveniere\ 
P® 73 ' Groisbecky Watroz , Toimelet. Horum nominum, 
fere barbarorum» originem partim ex lingua pro* 
uinciali wallonica., quae fpadsnis etiam adhuc in ufu 
eft, deriuat, partirn ab horum fontium aedificatori¬ 
bus et poffefforibus deducit: qua occafione non prae¬ 
terit horum fontium, praefertim Pouhon^ et Sauve- 
mere celebrare antiquitatem. 
In 
