C 321 ) 
eo perfe£tior, quo perfectiora funt fenfus et motus 
organa. Homo refpectu organorum circulationis etp. IO. 
relpirationis cum equo, boue aliisque animalibus 
perferioribus conuenit, fed refpectu organorum 
lenfus et motus maxima obferuatur differentia, in 
primis, fi caput et extremitates fpe£tes. Quo ma¬ 
gis itaque animalia ab hominibus perfectione rece¬ 
dunt, eo maior eft differentia partium, a centro re¬ 
motarum, licet interiora vifcera faepius non adeo 
diflimilfa inueniantur. Cerebrum et fenforia organa, p # 14. 
inde dependentia, alteram partem effentialem oeco¬ 
nomiae animalis formant, et uti cor et partes inter¬ 
nae, inde dependentes, continuo agunt, idque fine 
caufae externae impulfu, fic fenfus alternatim tan¬ 
tum et per obiecfa externa excitati operantur, quo 
fa<fto motus impreffus cerebro communicatur et inde 
motus externi et progrefiiuus potiflimum producun¬ 
tur. Obieffcionem, quam de effeClu forti, caufae 
leuiori minus proportionato , adducere quis poftet, 
Cl. Auctor refoluere annititur et a (Terta ulterius ii- 
luftrat. 
In organis igitur fenforiis externus, in cerebro p # 2 3. 
internus ponitur fenfus, in quo etiam tremulus mo¬ 
tus, cum fenfatione coniun£tus, diutius durat; hic 
etiam omnes impreffiones recipit, ille tantum illos, 
qui fabricae organi conueniunt, ita, ut oculus lu¬ 
cem, auris fonum fenriat, in conferuanda tamen 
motus impreftione et vibratione oculus excellit, et 
ideo fenfuum externorum praeftantiftimus eft. Ani¬ 
malia vero bruta et homo perfectione fenfuum ita 
differunt, ut homo ta£iu, vifu et auditu, fenfibus 
cognitioni corporum et cogitationi magis aptis, ani¬ 
malia reliqua odoratu et guftu, fenfibus appetitui et 
inftinCtui niagis aptis, excellant; fenfuum tamen 
praedantia in utrisque exercitio acquiritur. Animal,p. 33. 
quo magis fenfus exercuit, eo perfectius eft, homo 
vero Cl. Auftori nec ratione, nec intellfefhi maiori 
Tom.il!> Pars II. X pollere 
