(449) 
quam occurrant: afcarides tamen, lumbrici teretes efcp« io 
lati y qui pofteriores ut plurimum taeniae appellan¬ 
tur, ut reliquis omnibus frequentiores, iic et homi¬ 
nibus magis proprii, ideoque non nullis quoque au- 
floribus humani difli, confiderari merentur. Nimt 
iis cum CL linnaeo * quartum genus, fafciolam i$ 
vocat, annumerandum ut, in medio relinquitur. De 
aridibus multa afferere, eorum paruitas et teneri¬ 
tudo impediunt. Sunt, qui ad horum veniiiunt 
jclaffem referre velint alios, cucurbitinos diflos: fed 
absque ullis vel certe firmis argumentis id faciunt. 
Hi enim cucurbitini non lingulares vermes, nec quid-v 
quam aliud elfe videntur, quam articuli taeniarum, 
fiue portiones quaedam ab iis abruptae, quae* licet 
iam excretae fuerint, per tempus adhuc viuere feque 
mouere pergunt. Eorum igitur excretio inter ligna 
praefectis taeniae indubitata referri poterit. Nec deP* E* 
lumbricorum teretium , licet omnium fint frequentiffi- 
nii, genere et ortu multa dici poiTunt, qua6 omni 
dubio maiora fint. Certum tamen haberi poterit, 
teretem humanum ab illo vulgari terrefiri differre, 
nec, uti Ch linnaeVs exiftimat, horum vermium 
tinam eandemque elfe fpeciem. Praeter annulum 
deniiorem, crafflorem, eleuatum, ephippium quali 
referentem, in uno extrfcmo illius tantum terrelfris 
confpicuum, in omnibus quidem externis partibus 
ambo inter fe conueniunt: internam autem eorum 
fabricam quam maxime a fe inuicem diferepare, C1L 
redi et vallisnierii experimenta, a Noftro 
etiam confirmata, probant. Humani itaque a terre^ 
ftribus fuam petere nequeunt originem, uti non nul¬ 
li autumant: fed ad hanc explicandam ea, quae de 
taeniarum generatione dicentur, mutatis mutandi^ 
applicari poterunt. 
Ad taeniarum itaque exponendam hiftoriam €!. p. I f 
Auflor progreditur, m eaque, quantum demum feri 
F f z pof> 
f Amoenic. Academ. Vol. II. DilF., de taenia. 
