P- 34- 
/ 
0 SG 8 ® ( 714 \ ^ 
Si enim avgvstvs, utipfe vult Cl. trillervs, 
non fra£ta,.fed tantum luxata habuerit offa, nec opus 
illi fuifiet ferulis, nec arundinibus, quae recenter 
.modo fraftis circumponuntur offibus. Qua de re 
nec in caufa principali aliquid profeciffe Cl. trili.b- 
rvm contendit, quamuis ex Palladio probauerit, 
veteres omnino ferulas , feu alfulas, ex arundine 
etiarn fecifle, de quo quidem in epiftolio fe dubitafle, 
illud tamen non prorfus negafie, ipfe fatetur. Vale¬ 
ret enim eadem refponfio, quam fupra dedit: opti¬ 
mum fcilicetCaefarem nec ferulis, nec affulis, ex arun¬ 
dinibus confefiis, opus habuide-, ad confirmandum os, 
ante multos iam annos e fede fua emotum. Acce¬ 
deret et hoc, ad quod maxime attendendum, Cl. 
trillervm ne unicum quidem latinum locum in¬ 
dicare potuide, ubi arundo eo fenfu occurreret, ut 
ferulam fignificaret, quare adhuc magis mirum edet, 
quod nouum et nondum auditum latinum arundinis 
fenfum, primum in loco quodam vexato quaerere 
vellet. Locus enim graccus palladii hic nihil fa¬ 
ceret, quia non circa graecae, fed circa latinae, vo¬ 
cis fenfum difputaretur. 
De ufu arenae externo, qui prifeis in morbo ar¬ 
ticulari et coxarum tam frequens fuit, nemo erudito¬ 
rum dubitat, claudicantem avgvstvm hanc adhi- 
buide, quod multorum virorum confirmatur tedimo- 
niis. Quod autem veteres in coxarum et pedum do¬ 
loribus, a dedillationibus et fluxionibus ortis, radi¬ 
cem arundinis, feu calami phragmitis, cum aceto 
tritam, adhibere fuerint confuefi, praeter p l i n i i et 
dioscoridis, in epidolio adduela, teftimonia, 
egregius adhuc probaret locus feriptor. de re accipi- 
trar. Libr. II. 3 . ubi demetrivs, aut quisquis 
fuerit auctor, • accipitrem, qui ob fluxionem, quae 
decidit in partes inferiores, doloribus pedum labora¬ 
bat, et inde claudicabat, pari remedio curari iuffit: 
ex i|uo euidenter appareret, veteres ad morbos et do¬ 
lores 
