e» ( « ) e» 
unam, et unicum animal conftituunt, quod, fi in fie* 
cum uteri l®cum deuenit, in eo alimentis matris 
nutritur, et, pro diuerfa illius diaeta, diuerfam na¬ 
turam accipit, tandemque nafcitur. Cum porro in 
nihilum quicquam non redigatur, feparatae per 
mortem animae a corporea mole, in eum iterum fla¬ 
tum rediguntur, quo fenfus noftros fugiunt, et no- 
uam fortem expeClant. Elegantem omnino huius, 
quod Loewenhoeckiano adeo diffimile non eft , fyfte- 
matis, ex eius auctoribus depromtum, quae di£ta 
confirmet, hifce lemmatibus apponit Cl. AuCtor ex-p. 109» 
plicationem, et, ea perfecta, illam Hippocratici li¬ 
bri de diaeta primi fubneClit partem, quam, pro¬ 
pria olim interpretatione variisque, ut dicunt, le¬ 
ctionibus, hinc illinc auftis, illuftratam, in differta* 
tione propofuerat, utpote ex qua ipfa Coi, huc us¬ 
que indicata, de animabus fententia, clare fatis per- 
fpici poteft. His tandem nouum additum- eft corol- p* 
larium de repraefentatione animarum fub imagine papi¬ 
lionis. In eo is eft Cl. Auctoris animus, ut, quas¬ 
dam eruditorum obiectiones refellens, mirabilem 
erucarum in papiliones transmutationem, ut vete¬ 
ribus iam cognitam, optimis aristotelis verbis con¬ 
firmet , papiliones vero iam tum vocatos 
fuiffe oftendat, ita, ut inde omnino, nominis fo- 
cietatem et ipfam illam, quam hippocrates fouet fen- 
tentiam explicare queamus, papilio praeter ea, vel 
puella eius alis praedita, Pfyches Cupidini amatae 
fymbolum fit. Ex reliquis autem, quae animarum 
Hippocraticarum naturam explicant, monumentis il¬ 
lud, figura appofita, illuftrandum fibi fumit, quod 
in admirandis Romanorum antiquitatum ac veteris 
fculpturae vefiigiis aeque ac in Sandrartiana Deorum 
iconologia habetur, et arcae fepulcralis circuitum haud 
dubie impleuit. Illud primo ortum hominis, par- 
tim ex fabula Promethei, partim ex quatuor illis 
elementis heracliti, partim ex originibus Mofaicis, 
vitam 
