(120 > 
ad fua genera reduxit. Specierum vero, prout in 
foflllibus fadum erat, omnium cognitarum defcri- 
ptiones non addidit, quod ex iis, quae datae funr» 
reliquas facile formari pofle crederet. In qua certe 
re cum ipfo non cenuenire poffumus, quod ^exerci¬ 
tatum admodum fpecierum genuina diftindio, requi¬ 
rat virum, nondum vero confirmato infuperabiles 
pariat difficultates, fua tamen, ut in praefatione af- 
ferit, methodus ita comparata efle debeat, ut fine 
ullius libri ope intelligi et ab imperitis etiam gene¬ 
rum aeque ac fpecierum nomina inueniri queant. 
Illis enim diiudicandum relinquimus, qui plantas 
quotidie fedantur, num, praeter generum chara- 
deres, magnitudo plantae et diuerfarum eius par¬ 
tium, foliorum deinde forma et color floris fuffici- 
ant. Id quod ex fpecimine, infra adducendo, ad¬ 
huc magis patefcet. Numerus plantarum, quem ad 
fedecim millia plerumque referunt, multos ab hoc 
opere deterret, quare varietatibus, fpeciebus fuis „ 
adiundis, ad undecim millia eas reduci pofle credit, 
et plures refte quidem, ardioribus adhuc limitibus 
circumfcribi pofle, opinatur. Claffibus deinde figu¬ 
ras partium plantae, nec non integras quasdam plan¬ 
tas addidit, quarum vero omnium delineationes 
faepe, quod dolendum, non adeo elegantes et di¬ 
ffindas efle obferuamus, ut nitidiores ab aliis datas 
p, 152. fu i fle recordemur, quod v. c, Kaempfferiae, in claf- 
fe prima .partis fecundae exhibitae, et illius a lin- 
naeo in H. ClifFortiano propofitae, iconem com¬ 
paranti non poterit efle obfcurum. Icones folio¬ 
rum, quae fpecitrum diftindionibus inferuiunt, ex 
linnaei antea addudo horto repetuntur , claffium 
chara&eres, cum iis, quae ab eodem audore in fy- 
flemate naturae exhibentur, fere conueniunt. Nec 
typographorum, quod in eius modi operum editio¬ 
ne euitari non potefl, defunt fphalmata, miramur 
autem tum in totius' fyflematis fchemate, tum in 
uberior 
