■fler nuncupat, ab aliis ut plurimum fecunda dicitur, 
et a materie morbifica cutem deferente, oriri fertur. 
Quaenam vero ea efie debet materies ? Talis infuper- 
ficie cutis, inquit ille, duplicis tum efie generis ob- 
feruatur , nempe pus atque ferum acre, quod rubram 
pullularum balin efficit, ab illo eruptionis tempore 
iam ibi haereris, in pus conuertendum. Pus vero 
nec reforberi, neque, fi abforberi quoque pofiet, tan¬ 
ta excitare poliet fymptomata: fcd illico, quando pu¬ 
llularum bafes igneum fuum colorem amittunt, febris 
accenditur, indicio fatis probabili, quod ferum hoc 
caulticum retrogrediens vera nouae huius febris caufa 
fit. Quaeritur itaque, num fanguis in eo cafu mitti 
debeat? Optimi au&ores in iis morbis, ubi acrimonia 
tantum, plethora vero nulla adell, fanguinis miffio- 
riem reprehendunt. Quod humores autem in hacce 
variolarum periodo redundare nequeant, ex durationc 
morbi, per undecim dies iam vires aegri confumentis, 
colligere licet. Symptomata quidem ab abundantia 
ac inanitione, caulis licet diuerfis, orta aliquam habe¬ 
re fimilitudinem, et ratione temporis, num ineunt e, 
an prone flo morbo, accidant, diflinguenda efie, iam 
olim ab hippocrate annotatum luit. Itaque cum 
haec febris pro putrida tantum, ab illo fero acri exci¬ 
tata, haberi debeat: venam haud elfe fecandam, fed 
nitrola potius, abforbentia, antifeptica et diluentia 
aefefeentia, larga in quantitate haulla, optimos prae- 
flare efifeftus, longa Cl. Auftoris experientia cornpro- 
bauit, ita, ut folo eorum ufu, fine veficantibus reme¬ 
diis atque venae feclione, impetuofos undecimi diei 
impetus fenfim fenfimque imminui, quartoque poli 
illum die prorfus euanefeere viderit. Aliam deinde 
quaeliionem ille mouet: Num vomitoria tum tempo¬ 
ris aegro propinanda fint, quando materia illa, per 
faliuationem excerni folita, tam vifcida tamque tenax 
euadit, ut liberam per laryngem atque tracheam in¬ 
tercipere viam videatur? Praeter id vero, quod per 
fidam 
