( 395 ) 
runt, militumque mutauerunt fanitatem, ratione tem- 
peftatum, caftrorum hibernorum, ftatiuorum, et 
jpfius faciundi itineris, fedulo notata legimus. In p. gy- 
fecunda deinceps farte propius ad finem fuum acce- 150. 
dit Cl. Aufior, et poftquam in primo eius capite 
morbos militibus praecipue familiares in fuas claffes 
redegit, in fecundo tum de caufis eorum, in primis 
quatenus a rebus vulgo fic di&is non naturalibus de¬ 
pendent , in tertio poft ea de generalibus illis auxi¬ 
liis, quibus militum morbi praeuerti queant, fufius 
agit, in quarto tandem tempeftarum viciftitudines ex¬ 
aminat easque cum copiarum valetudine comparat, 
quo nimirum modo ad diuerfum coeli aerisque fla¬ 
tum , ad praematurum expeditionis annuae initium 
eiusque ferotinum finem ea fe habuerit, et in qua 
ratione iis de caufis fanorum ad aegrotantes numerus 
fuerit. Praeter medicos igitur ipfius potiflimum 
rei militaris duces ex iis, quae hic loci dicuntur, 
multum omnino capere poliunt utilitatis, cum rarius 
illi dentur cafus, ubi medicamentis fuccurri debet mi¬ 
litibus, longe autem crebriores illi fitat, in quibus 
fummi praefedli variis prouidentiae fuae militibus 
debitae praeceptis, variisque rerum bellicarum con- 
ftitutionibus, aliisque faflu quidem faepe neceflariis, 
fed prudenter tamen dilponendis, mutationibus, plus 
emolumenti conferuandae militum fanitati afferre 
polfint, quam omnes medici uniuerfa fua medica¬ 
mentorum fupelle&ile in eaftris aut xenodochiis 
praeftare valeant. Tertia tandem libri pars tota ob p. 
feruationes continet de morbis, quales in eaftris ob- 3<>4* 
venire folent, quorum tamen alii breuibus tantum 
exponuntur, tales fcilicet, qui et alios homines, ex¬ 
tra campum degentes, aeque frequenter infeftant, 
generalibus tantum eos curandi regulis propofitis, 
interfperfis fimul remediis praecipue contra eos uti¬ 
libus deprehenfis, aliisque monitis, circa differen¬ 
tiam eorum in nofodochiis caftrenfibus obferuandis; 
in 
