(414) 
IV. 
IACOBI GISBERTI WO ER T M A N, Anat. et CW- 
rurg. Pro feli. De proxima lede, quam anima 
in corpore humano occupat, Oratio, Traie- 
ad Rhen. 1752. 4. p]. < 5 §. 
H ominis bina principia licet diftimftiflima inter fe 
inueniantur, ar&ihimo tamen quodam vinculo 
iungi atque conne&i ex mutua relatione, qua unum, 
alterius requirit auxilium, cognofcimus. Eft autem 
in anima lingulare quid ab iplius a&ionibus, cogita¬ 
tione , ihtelle&u, ratiocinio et iudicio plane diftin- 
£him, detegendum, quod in variis hominis mutatio¬ 
nibus, v. c. animi commotionibus obferuatur, et a 
Cl. Auftore impetuofa mentis proprietas appellatur. 
Eft porro fibris corporis mufcularibus injita et inna¬ 
ta quaedam vis , a generalibus corporum attributis 
non dependens, quae in omnium vix emortuarum 
et in viuarum beftiarum corporibus difteftis adhuc 
fuperftes eft et excitari poteft. Cordis enim motus 
in animali mortuo iam delinens per digiti calidi at- 
tatlum leuem, auriculae cordis inter digitos agita¬ 
tionem, inflatum, liquidum inie&um non tantum 
refufcitatur, fed etiam cor ipfum a neruis, valis et 
membranis refciflum et e thorace exemtum per qua¬ 
drantem horae immo femi horam fefe mouet et pla¬ 
ne quiefcens leuiter irritatum iterum in motum re¬ 
vocatur. Hic vero in refe&o et exemto corde mo¬ 
tus a fluidi fanguinei et neruei impulfu, qui tam diu 
non durat, explicandus non eft, fed ipfa vi indita 
motus vitales et naturales excitantur, durant et muf- 
culi voluntarii per ipfam mentem mouendi apti funt 
promptitudini, qua animae obtemperant. Datur 
denique praeter hanc vim innatam et impetuofam 
mentis proprietatem certus intimus confenfus, quo, 
mentis impetu praefente, in fun&ionibus corporis 
noftri tantae turbae oriuntur: Sic in morbis acutis 
illa 
