quod alia ligna eaque certa lint, ex quibus vere mor¬ 
tuos ab aliis, talibus modo vilis, difcernere queamus, 
absque expe&ata putredine. Quem in finem difce- 
ptationis luae initium inde capit, ut in prima epijlola 
demonllret, celsvm * atque lancisivm** in iis 
locis, quae illi de lignis mortis minus certis fenten- 
tiae occafionem dedilfe dicit, et quae viri illi paulo 
antea nominati quoque adduxerant, aliam eamque 
prorfus contrariam aluiffe fententiam; eam porro 
opinionem ipli arti falutari eiusque certitudini mul¬ 
tum detrahere, cum potius conftet, fuiffe in arte vi¬ 
ros, qui vel ultimam vitae horam in aegrotis praedi¬ 
cere fciuerinr. In fecunda deinde epift&la relationes 
quasdam ex iis, quas Cl. brvhiek. de hominibus ob- 
iifle creditis enarrauerat, Cl. Auflor diiudicat, ea de 
iis forte mouenda lite: num omnes quoque verae 
fint? nunc negle&a, ex iisque ipfis infert, quod ea¬ 
rum multae, ligna mortis elle certa, aperte.declarent, 
ipfaque eorum, qui mortui habiti lint, aut viui iam 
iam fepulti, exempla non probent, illa ligna fallere. 
Concedit quidem omnino, homines tantum mortuos 
vifos.,terrae iam demandandos, aut cultro anatomico 
fubiiciendos, ad vitam iterum reuocatos fuilfe - , ideo- 
que eorum, qui rem publicam adminiflrant, curam 
ex merito laudat, qui nimiam in fepeliendis mortuis 
feftinationem legibus coercuerunt: inde autem fe-> 
qui negat, ligna illa, quibus viuentes adhuc a vere 
mortuis difcernere poffumus, efle nulla, vel certe ad¬ 
modum fallacia; fed vel eorum, qui funera curant, 
ignorantia vel negligentia id aceidiffe dicit, ut tales 
inter cadauera non numquam relati fuerint, quos vi¬ 
ta nondum penitus deferuiffet. Alio praeter ea ar¬ 
gumento pro fua confirmanda fententia ufus fuerat 
Cl. brvhier atque nimirum perhibuerat, cultiores 
olim populos per aliquot dies conferuaffe demortuo- 
D d 4, rutu' 
* De re medica lib. 2 . cap. 6» 
:* De mortibus fubitaneis lib. I. cap. ij et 16. 
