( 462 ) 
contemplatur. Addita hifce appendix fenfuum na¬ 
turam indagat, cui odefadi cerebri vaccini hiltoria 
fubiuntla ed. Varia quidem in omni phaenomeno* 
rum declaratione interlperfa et adfumta ab Audore 
deprehenduntur momenta, quae omni nondum exce¬ 
ptione maiora funt, eorum vero uberiorem disquifi- 
tionem, ne nimis ampla nodra exiftat recenfio, aequi¬ 
tati et iudicio commendamus ledoris. 
( ■ : . . ■ ' , ' ' ' ■ ' / - • ■ / • / \ \ f . t ' 
p. 1. Prius, motum mufcularem penfitans, tentamen in 
quatuor fecedit capita, quorum primum adionem 
mufculorum in genere, et quid voluntati eos fubii- 
ciat, pertradat. Non omnem vero, quam ut notam 
praefupponit, mufculorum drudur 3 m explicat Cl. 
Audor, fed fcitu tantum neceflaria praemittit. 
Sphinderes fcilicet mufculi tres didindos offerunt 
flatus, tonum naturalem, didenfionem et contradio- 
nem, quae vel a (limulo vel a caudis inhaerentibus 
et naturalibus producitur. Dilatatio mufculorum 
duplici ratione fit, vel per antagonidas, vel quod illi 
omnibus mufculis dati non funt, per ea, quale in eo¬ 
rum cauitatem,fi quam habent,immittuntur,eamque 
coni indar diftendunt. Nifus tunc in mufculo oritur, 
ad pridinum redeundi datum, quam adionem, eorelli 
audoritate fultus Noder, relaxatiomen vocat, a contra¬ 
ctione tamen didinguendam. Hac enim demum prae¬ 
cedente in didento mufculo fit contradio, a dimulo ac- 
p. 7. cedente femper maior. Cum itaque mufculus nullam 
euidentem exferat adionem, nifi a naturali tono fuerit 
didradus, hoc ab infita illi proficifcitur vi, a dimu¬ 
lo magis excitanda. Id namque clarum ede dicit in 
fphinderibus, qui fine anragonidis etiam mouentur, 
ut ad cerebri adionem eam ob rationem neutiquam 
ut refpiciamus, necefife fit; quamuis eadem pars, 
quae a dimulo contrahitur, eandem a mentis aftione 
experiatur mutationem, v. c. in corde, cuius tamen 
p. 14. vis a variis aliis rebus limitari poted. Putat autem 
porro 
