XII 
mus, ut ipfam, in lingulis eorum, inftituti ratio¬ 
nem tradamus, modum deinde, quo auctor in 
pertractanda materie ufus eft, in Ipecimine fal- 
tim, fi fieri poteft, indicemus, noua porro, fi quae 
ah eo prolata, aut recedentem ab aliorum more 
veritatis demonftrationem ulterioremque eius 
confirmationem inuenimus, fideliter comme¬ 
moremus, noftram denique et recenfitis huc us¬ 
que momentis fiiperftructam fententiam, de 
ipfo, quod indicamus, opere libere profitea¬ 
mur. 
Non leuis equidem circa iudicia, de libris ex¬ 
ponenda, animis noftris fe fiftit difficultas. Sunt, 
qui ab omni errore alienos fe credunt, et, dum 
libros diuulgant, ne leuem quidem commiffi er¬ 
roris notam, nedum difienlum aliorum, aequo 
ferunt animo: Alii non laudes tantum, quas pro¬ 
meruerunt, fed infignia et verborum blandimen¬ 
tis referta elogia exigunt: alii denique vilisfima 
quoque fcripta, immaturos fui laboris fructus, 
a diariorum auctoribus laudari cupiunt. His 
omnibus nos placere non polle, licet praeui- 
deamus, veritatem tamen, per logicas regulas 
bonitatem librorum inueftigantes, profiteri nul¬ 
li unquam dubitabimus. Abfint elogia vana, 
adulationis plenisfima, abfint e contra contume- 
liofae vituperationes, nos ea aliis praeftare in¬ 
tendimus officia, quae ab illis iterum expecta- 
mus, ex aequitatis atque humanitatis natura 
fluentia. Quilibet auctor pro fuo modulo in 
amplificandis fcientiis laborat, qui optima quae- 
uis praelliterunt, aflenfum merentur et commen¬ 
dationem, qui optimum laboris fcopum libi non 
pofuerunt, vel praefixum eundem non attige¬ 
runt, ne fe multum praeftitifle credant, in quo 
a recta via aberrauerint, certiores reddendi 
funt. 
