fcobem ferream agere, ut in illam agit, cnm illi mi* 
de applicatur, eam attrahit. Differt vero prius ex¬ 
perimentum a nuda attractione r charta interpofita et 
motu, qui concutiendo chartam fcobi imprimitur,» 
lam magnetem, chartae fpiffiori inuolutum, fcobi Au¬ 
ctor applicauit, reperiitque minus fcobi adhaerere, 
quam Ii nudus eam tetigxffet, ceterum legem attra¬ 
ctionis non variari, ut imminuat magnetis in fcobem 
actionem charta > aliam non faciat. Supereft ergo,, 
ut phaenomenon ex concufiiohe deducatur* Suff 
pendit Auctor magnetem fupra duo fila, ut axis hori¬ 
zonti effet parallela: ftib eo in diftantiag vel 4 linea¬ 
rum chartam fcpbe onufiam pofuit, qua repetitis 
vicibus leuiter concuba, fcobs fub polis lapidis cu¬ 
mulos duos et veluti monticulos formauit, quod 
toties accidit, quoties is fi tus lapidi datus eft, ut axis 
fere horizonti effet parallela. Id phaenomenon* 
quod primum fe obferuaffe credit Auctor, etfi priori 
contrarium videatur, ex eodem tamen principio ex¬ 
plicat. Res omnis, quantum explicari poteft, figuris 
non adhibitis, huc redit. Pofita charta, feobe onufta 
fupra magnetem, particulae fcobis verfus magnetem 
diriguntur, idemque contingit, fi fcobs chartae ope 
infra magnetem detinetur. Id ex fola magnetis vi 
attractura intelligkur, quacumque hypothefi illam 
explicemus. Sed cum alium effe oporteat fimm par¬ 
ticularum verfus magnetem directarum , fi charta 
fupra magnetem, quam fi infra illum pofita fit, par¬ 
ticulae hae, dum charta concutitur, ad motum conci¬ 
tatae, aliter fe: illo in cafu, aliter hoc difponent, offen¬ 
di tque /Auctor, ex hoc particularum, verfus magnetem 
directarum, obliquo ad chartae planum pofitu vacm 
oriri, fi- verfus exteriora inclinataefint, ut accidit in 
charta fupra lapidem pofita, monticulos fi verfus inte¬ 
riora vergant, ut in charta infra magnetem detenta. 
His ergo phaenomenis explicandis opus non eft ma¬ 
teriam magneticam immifcere* jiifi quatenus attra¬ 
ctio- 
