( 121 ) §§k 
V , / , 
morbos, in quibus iam fanguinis imminutio ut plu¬ 
rimum abundanter facta eft ; aptaque purgatione 
omnes illos motus ftluifte, ab aliis iam medicis obfer- 
uatum eft. Concludit ergo Cl. Auctor, quod mente 
motis multum fanguineip detrahere non conducat. Num 
vero idem valeat in omnibus aegris, et nonne fae- 
pius ipfam phrenitidem auertere queamus reiterata 
(anguinis miffione ? anque Cl. Auctor recte fecerit, 
quod ex inordinato fpirituum motu, qui turri in ae¬ 
gris, qui a fola febris violentia delirant, tum in iis, 
quos vera phrenitis corripuit', turri in maniacis itt 
caufa quidem efle poteft, iudicium ferat 1 , quod di- 
uerfis illis omnibus morbis conuenire debeat, valde 
dubitamus, licet multos faepe medicos ad vires non 
refpicere, fanguinique mittendo nimis indulgere, 
negare nolimus. 
i ) ■ 
XXIII. 
Quaeftio medica: An dia poffit homo, fine 
cibo potuque, ec viuere et valere? Praeft 
M. CAR OLO FRANCIS CO BOVTIGNtf 
despre avx, M. D. Proponebat fran- 
CISCVS D E P A V L A COMBALVSIERj D. 
M. MonfpeL Parifiis 1750. 4. ph l 
e omo^ fimul ac fuerit natus, ad interitum quoque 
properat, exhauftis perpetuo motu fluidis, Io- 
lidisque affiduo detritu coliabafceotibus. Victu ideo 
potuque opus eft, ut reftituauir corpori* quod An¬ 
gulis diebus amiferat. Sunt tamen exempla homi¬ 
num, qui diuturnam inediam pafli iunt, vita adhuc 
conftruata, quorum varia , ab aliis fide dignis aucto- , 
ribiis relata profert Cb Auctor, quibus aliud ipfe te- 
ftk.dvtoTrrfK fubinngir. Omnibus autem, quae no¬ 
ta facta funt, illud eft commune, quod tales homines 
vitam quidem degerint, integra autem valetudine 
non gaUifi. Merito tamen quaeritur, quo modo vi¬ 
ta 
