« ( 200 ) . ® 
fdla fuere defumta. Quae vero omnia, licet Aucto¬ 
ri falfa videantur, non ficta effe arbitramur, alii 
enim , et eiusmodi viri, qui fana etiam theoria funt 
inftrufli, varia eorum etiam nunc adhuc falua reti- 
p,r40.nuerunt. Tandem generum plantarum a tovrne- 
fortio usque ad hoc, quo viuimus tempus, progref- 
fus et enumeratio exhibetur, hisquc fexta pars fini- 
p. 158. tur. Characteres in feptima excipiunt nomina, octa- 
p. 20 -z.ua fequuritur differentiae, nona varietates, et deci- 
p. 250. ma fynonyma. Cum vero in Critica botanica de¬ 
nominationem genericam, fpecificam, et varian¬ 
tem regulis et exemplis plurimis iamiam fufius Cei. 
Auctor exhibuerit, harum recenfioni hic fuperfede- 
re nos pofle et ture quidem arbitramur. Varia funt, 
quae alio paululum et mitiori fermone hic propo¬ 
nuntur, ut eft e. gr. regula, ita in Critica botanica 
contenta : Nomina generica ? e rebus domefticis fimili- 
busque dimimtiua , minus placent , quae nunc fequen- 
ti modo mutata inuenitur: Nomina generica dimi• 
p. i66. nutiua et e lingua latina contorta toleranda funt ; ut 
crucianella: prout et illa eft de fpecierum conftitu- 
tione regula : A partibus fructificationis , nifi fumma 
cogat nec effit as , nulla expojcenda eft differentia, quae 
p. 222. nunc fequenti modo exprimitur : Fructificationis 
partes faepius confiantijfimas differentias fubminiftrant . 
In varietatibus diiudicandis nonum ^xhibetur enun- 
p,24i. ciatum, dum crifpa et bullata folia monftrofa effe 
aiferit. In fynonymis regionum vernacula nomina 
p.255. adhibenda effe nunc exigit, licet aliter in Critica 
p.256. fcnferit Cei. Auctor. Fndecima parte nunc fequun- 
tur adumbrationes, quae hiftoriam plantae conti¬ 
nent, quaeque offendunt, qua ratione plantae ea- 
rumque partium' defcriptio iit formanda. Et hoe 
quidem fufiori fermone in ricino, pharnaceo, tilia 
p. 26% et lino docetur ; quibus dein variae magnitudi- 
' nis menfurae adduntur, explicanturque nomina, ca¬ 
pillus, linea, unguis, pollex, dodrans, fpithama, 
- brachium, 
