( 2 59 ) » 
ParX. VI. no, i. Excerptu)n de hijloria naturali p. 563 
Geovgiae et Caralinae , quod in primis ex v r i. s- 
A* 
. ^ m 
Morbus, ut antea oftenfum fuit, eft contrarius fani- 
tatis flatus, qui oritur, fi natura cuiusdam rei in 
actionibus perficiendis impeditur» ■ Quilibet ita- 
cjue morbus, ut rdiftincta actio mutatae nunc a per- 
fectifiimo flatu naturae confiderari poteft. Eius mo¬ 
di vero actio, quae regulis certi cuiusdam ordinis 
nonirefpondet, dicitur vulgo extraordinaria, vel fi 
ille ordo ut naturalis confideratur, hic praeternatu- 
ralis appellandus erit, quae denominatio, licet non nul¬ 
lis adaequata videatur, tamen Cl. Auttori difplicet, 
morbumque corporis praeternaturalem flatum dici 
vix polle, variis argumentis oftendere atque probare 
annititur. Cum itaque quilibpt morbus contra fani- 
tatis regulas eueniat, difficile haud erit, figna addu¬ 
cere, quibus ille a fanitate diicermtur; modo id ob- 
feruetur, ne quaelibet- actio, quae contra naturam 
effi, nec ea, quae extraordinaria dicitur, morbi ne¬ 
mine infigniatur. Ilia enim modo atlio, quae ideo 
extraordinaria eft, quia natura perturbata inuenitur, 
illud nomen mereri Ch Auctor monet. Ex quo 
afferto ulterius ftabilitp, fequentes conclufiones eruit: 
1) Morbi nonnulli poffunt efte praeternaturales actio¬ 
nes, non vero quaelibet praeternatHralis actio mor¬ 
bus eft. 2) Qiiilil).et morbus, in relatione determina¬ 
tae atque haud interruptae naturae fuhiecti, praeter- 
naturalis eft, quia per vires integrae naturae non per¬ 
ficitur; verum non omne id, quod contra ordinem 
naturae accidit, morbus eft. 3) Omnes morbi;ex¬ 
traordinariae fiint aftiones, quatenus legibus ianitati.s 
non relpondent, non vero omnes actiones, quae re? 
latione ad naturae leges extraordinariae fiant, morbos 
S 3 con- 
pergeri, Halae editis , aliisque relationibus eft c 
No. 2, Confiderationis morborum generalis , a 1. 
v nol e ro . fuperius exhibitae legitur continuati 
