/ 
^ ( 403 ) 
proportionis confiderari pofle. Singulas floris par¬ 
tes ad normam quinque adduftarum affe&ionum 
ideo examinauit, et ita viginti quafi fyftemata bota» 
nica, in tabulas difpofita, delineauit. Omnia haec 
fyftemata funt artificialia, naturae vero in omnibus 
refpondens nondum deteflum fuit, licet botanici, 
qui tot diuerfa fyftemata attente perquirunt, aliquam 
ct naturalem plantarum efle affinitatem cognofcant. 
Ex omnibus vero his fyftematibus methodum, a 
fitu defumtam, fibi elegit, ita ut flamina, quatenus 
reliquis partibus adhaerent, confideret; cum autem 
flamina, tanquam quartam floris partem e numero 
eximeret, hunc defeftum ut fuppleat, omnesque fla¬ 
minum adhaerendi modos exponat, thalamum ut quar¬ 
tam partem fubftituit, et poftquam in uniuerfum 
plantas flore confpicuo et non confpicuo diffinxit, 
in confpicuis floribus quatuor clafles exhibuit, fci- 
licet thalamofi emones, fi flamina thalamo, petaloftemo- 
nes , fi eadem corollae aut neftario, calycijlemoncs, fi 
calyci, ftylofl emones, fi pijftillo adhaerent. Prima et 
fecunda claffis ampliflimae funt, tertia, a prima di- 
ftinfta, paucis generibus, quarta pauciflimis conflat. 
Stamina, ut partes effentiales, femper praefentes 
efle nemo dubitat, et fitum eorum in reliquis plan¬ 
tae partibus certiores characteres exhibere, quam 
numerum, figuram et proportionem, Auctor aiTu- 
mit, et variis additis animaduerfionibus ulterius com¬ 
probare annititur. Alterum diuifionis fundamen¬ 
tum, quod ordines conftituit, flaminibus aliqua in 
parte coalitis aut feparatis inhaeret, et ad genera in¬ 
feriora progrediens, in fectiohibus flores in apetalos 
et corollatos, et porro in epicarpios et hypocarpios 
diftinguit. In fecunda clafle, quae flaminum ad 
petala adhaefionem declarat, diftinftionem in flores 
apetalos et corollatos aflumere non potuit, itaque 
poft diuifioncm in flamina coalita et feparata prae- 
miflam, in feftionibus flores fimplices, regulares et 
D d 5 irregu- 
