1 
« ( 410 ) fi* 
proprietates delcripti inueniantur orbi, qui a re- 
centioribus non obferuantur. Neque boerhaa- 
vivset alii, qui operam aretaeo adhibuerunt, 
clariffimi medici, per notas, ex medica %, qua 
pollebant, fcientia depromtas, et eius modi locis fub- 
ieblas, hancce difficultatem leuare tentarunt. His 
praemonitis ad lingulares illos morbos fefe conuer- 
tit Cl. Au&or. Primus, quem animaduerlione di¬ 
gnum iudicat, eftille, quem a reta e vs titulo illo 
admodum lingulari indicat: trs§l rtjq kxtx t>jv 
y.ot\y)V <pK6f3x ifcstyq vias, * Videtur ac li ex eo iam 
taxandus lit aretaevs, quod credat fedem huius 
mali in fuperiore venae cauae , ab hepate ad cor 
abeunte, ramo politam efle, cum alii contra con¬ 
temporanei medici, in ipfo trunco delcendente eam 
quaeliuerint **. Iam ante eum Hippocrates de- 
* De caujf. et fign. acut. mnrb. L. II. c. 8. edit. io. wi- 
gaN. Oxon. 1723. fol. p. 24. 
** Si colligimus ea, quae in indicato capite inueniuntur, 
eam, quam aretaeo tribuit Cl. Auctor, opinionem 
ipfi adfcribendam non efle putamus. Primo enim du¬ 
plicem, utrumque tamen ex hepate deduftum, uenae 
cauae ille deicribit ramum, quorum unus ad cor ten¬ 
dat , alter vero per fpinam ad coxas abeat. Duplicem^ 
vero hanc venam unam eandemque efle, inftituto ex¬ 
perimento addisci polle monet. Totam deinde et 
unam hanc venam omnem, acutis et vehementioribus 
morbis obnoxiam efle, contra eos urget, qui partem 
iuxta fpinam pofitam tantum affici poiTe autumabant. 
Euincunt hunc lenfum, nexus verborum T ii 
k. t. A. cum antecedenti illa anatomica vafis defcripno- 
ne, et liiblequens exemplum ruptae venae cauae et in¬ 
de obortae haemorrhagiae, quippe quam, in lenten¬ 
dae Iliae demonftrationem, in peftore aeque ac in 
abdomine euenire notat. • Pofitis his, ad inflammatio¬ 
nem demum, taiiquam acutum, de quo ipfi dicendum 
erat, venae cauae affeftam, deuenit aretaevs, et 
inter permulta, de quibus refert, ligna, venae quo¬ 
que palpitationem ad ilia usque continuatam receniet* 
