«ii C 430 ) !$£ 
P- 585* 
V 
I 
das, alias fleriles ede probatur, et frumenta, quae 
conueniunt iisdem, ab Auffcore indicantur. 
Num. 3. Epiflola , quae utilitatem herbae , Germa¬ 
nis Pfennig-^t Heller-Kraut dictae , nec non alia ad 
oeconomicam fcientiam pertinentia , de fer ibit. Quam 
infufficientes fint ad declarandam herbarum deleri- 
ptionem germanorum, in omnibus fere locis diffe~ 
rentes, denominationes, hoc ipfo denuo probatur 
exemplo, cum ipflus, de qua trafkt, Au£tor plan¬ 
tae verum genus eruere non potuerit, quantum ve¬ 
ro nos ex iis, quae adducuntur, pro certo coniici- 
mus, ad thiafpi pertinet, * id vero, quod folia 
vocat minus peritus partium plantae Auctor, funt 
iiliquae illae latae, in medio fuperiori loco emargina- 
tae, feminaque media comprehendentes. Huius 
autem plantae cognitio eo magis videtur neceflaria 
effe, quo latius illa, ab Au£lore expolita, vtilitas 
eiusdem patet. Nemo enim nefeit, quanta a cur¬ 
culionibus foleat frumenti granis ftrages inferri, 
quos non tam necat, quam odore fuo ingrato in 
uniuerfum videtur abigere et relegare: quam lingu¬ 
larem conditionem cafu tantum detexit Auflor, col¬ 
ligens herbam,' atque ex feminibus oleum paraturus, 
interea tamen in granarium,ut exficcetur, recondens* 
Fuerunt autem hi curculiones albi colore, quippe 
qui ohtufam granorum partem arrodunt, hinc prae 
reliquis magis tolerantur, cum hac ratione nec adeo 
multum farinae, nec vis vegetandi perdatur , quod 
experientia fuffultus confirmat. Huic deferiptioni 
rationes adiiciuntur et tabulae, quae comparationem 
granorum ad fationem adhibitorum, et eorum, quae 
poft mefiem obtinebantur, declarant, tandemque 
quaeftiones proponuntur quaedam v. c. quaenam fit 
tomenti vel lanae, in quibusdam arboribus confpicuae, 
utilitas ? 
* Eftjiimirum Thiafpi filiculis orbiculatis, foliis ob¬ 
longis dentato glabris linn. Thiafpi aruenfe filiquis 
latis c as p. b avh, in Pinace. 
