km, fupcrius vero cornu prae inferiori plerumque 
breuius eile minusque, prout addufhe eorum deli¬ 
neationes confirmant. Tamandua feu Myrmecopha- p. 45 
gauNNAEi non nunquam et urfus formicarius vo¬ 
catur, a quo tamen toto coelo differt. Diftingui ita¬ 
que debet hoc animal a Polono urfo,. formicarum p. 82 
etiam di£to, nigricante, quippe qui ad veros per¬ 
tinet urfos. Tandem de iconibus, huic operi fub- 
iunclis, notandum eft, tres eorum priores tabulas, 
quarum I, caput cornutum Cerui rangiferi, II. cor¬ 
nua Rhinocerotis , III. Cebos, Hippopotamum et 
Lepores cornutos fiftit, olim iam in prodromo hi- 
ftoriae quadrupedum fuiffe propofitas, reliquas au¬ 
tem recentes nitideque exfculptas acceffiffe, ex qui¬ 
bus IV, Tamandua, V. Gulonem repraefentat. 
XII. 
Otia Metallica , eder Bergmannijche Nehen - 
Stunden , darinnen verfchiedene Abhandlun- 
gen von Berg- Sachen aus den Gefchicbten „ 
Berg- Rechten, Natur- Lehre aucb andern 
V/iJJenfcbaften , nehfi etlichen Rergwercks » 
Urkunden und Kugffern entbalten find. An* 
drer Tbeil. Scbneeberg , bey Cari Wilbelm 
Fulden , ijfi. $. /. alfh. 3 kupfertafeln. 
Id. eft. 
Otia metallica f. difquifmones de rebus metalli» 
cis. Pars altera. 
I ••••'» 
/ 
/ 
P rior horum otiorum pars anno huius fecuTi qua- 
dragefimo iamiam et octauo prodierat. Auctor 
eorum, qui huic parti fuum adpoluit nomen, adol- 
ihvs beyervs , qui fodinarum Schneebergenfium 
rationes ducit, hunc quidem fcopum habuiffe vide, 
