<i§ ( 497 ) 
XVIII. 
Diflertatio imuguralis, continens obferuationes 
methodico - rationales neceffarias ad forman¬ 
dam veram prognofin in febribus acutis. 
Praef. franc. iosepho pv toy. Ph. et 
M.D.P.P. etc. Refp.Audi. david becher. 
Prag. 1751. 4. pL 7. 
O cio conflat difiertatio capitibus , feu obferuatiom- 
bus, quas vocat Cl. Au£tor, quarum prima eft: 
Hippocratis praefagia non funt uniuerfalia , quia ex 
cognita caufa Jjmptomatir, hinc non ex uno , fed pluribus 
inter fe collatis phaenomenis , ejl praefugiendum. Recle 
monet Cl. Au£lor caufam, cur praefagiendi in mor¬ 
bis fcientia tam exigua huc ufque ceperit incrementa, 
faepiusque medicorum iudicia fallant, in eo delitefce- 
re, quod ii non ex lignorum caulis, quae malae tamen 
aeque ac bonae e fle poflunt,fed ex, ipfis lignis, qua ta¬ 
libus, iudicium ferre foleant. Artis itaque tironi¬ 
bus, qui veteres legunt, probe inculcanda eft haec re¬ 
gula, ut in legendis eorum obferuationibus iisque 
explicandis cautilfimi fint, cum faepe nimis breues 
lint', multisque in locis libi repugnare videantur;, 
quae igitur loca fedulo conferenda funt, atque femper 
ad varias morborum circumftantias, fecundum quas 
iudicarunt illi, refpiciendum eft. Quam igitur diu 
cuiufcunque fere caufae proximae ligna pathognomica 
ad deliderata medica pertinuerint, nec pathologica 
principia indubitata fuerint teddita, ideoque foli fer¬ 
ine experientiae tantum fidendum fit„ ieniper eris 
neceftarium, non ex uno fymptomate, fed ex omni¬ 
bus inter fe collatis, iudicium praedicere. Altera 
thelis eft: Accejfiones febrium acutarum jludiofe obfer - 
natae ducunt ad certam prognofin. In illo prae aliis 
febrium genere, quas remittentes appellant medici,, 
atque ex prolongatis, vel complicatis paroxifinis cotir 
Kk 4 
itare 
