€ ( 459 ) ^ 
Cl. Auct. illa refert figna, quae ex aegrotantis 
faciei, frontis, oculorum, auriumqufe afpeftu, eius 
fitu, voce, atque hypochondriis petere folent medici. 
Vltima tandem obferuatio ita fe habet: Praecognitio 
idiojfyncra/iae et morborum, quibus aeger ante febrim 
acutam obnoxius fuit , vrognojin facilitat. Cum lin¬ 
gulis enim hominibus fua fit fanitas, fuaque natura, 
alii nulli perfefb aequalis, idem quoque morbus di- 
uerfos obrepens homines, diuerfam quoque prae fe 
feret fui faciem, indolem atque exitum. Licet noua 
quidem haud protulerit Cl. Au£tor, fua tamen ipfi 
manet laus, cum omnis differtatio fatis teftetur, 
quod veteres’diligenter ac ftudiofe legerit, eorumqu® 
placita rite applicare didicerit. 
XIX.’ 
Differtatio qua noua plantarum genera, Praef. 
CAROL. LINNAEO proponit LEONHARD 
IOH, CHENON. Vpfal. 1751. 4. pl. 7 . C. 
%. aen. 1 
I nter alios, quos Vpfalienfis academia ad exteras mi- 
fit regiones, kalmivs quoque fuit, atque hic exi¬ 
mius naturae fcrutator fuo itinere, per Penfyluaniam, 
nouam Eboracum et Canadam, regiones Americae ad 
Septentrionem vergentes, trium annorum decurfu 
dextre confe£lo, ingentem ab iftis terris non conchy¬ 
liorum folum, infeftorum et amphibiorum, fed herba¬ 
rum etiam diuerfi generis ac ufus reportauit thefau- 
rum, et has quidem tam ficcas, quam viuas, allatis ea¬ 
rum quoque feminibus, adduxit. Harum omnium 
vero poftquam particeps faftus fuit linna evs, ex 
plantis hunc j ipfum excerpfit rariflimarum fafcicu- 
lum, qui prodromum ififtit ipfius ditifiimae Canaden- 
fis florae, quam, a kalmio promiffam, proxime ex- 
pe&amus. Prius tamen fquam ad recenfionem ftir- 
pium progreditur Cl.Au&or, de iis refert botanicis, qui 
K k 5 hanc 
