Monographia Tiiiae generis. 
13 
Schema, cujus jam mentionem feci in „Verhandl. d. k. k. zool.-botan. 
Gesellsch. in Wien 1860 4c est analyticum seu dicliotomimi: 
Species 
et sic porro diyisum usque ad I*, quod exliibet 512 formas: ergo quaelibet 
species 512 mutationes, seu formas habere potest. Quam rem ita se habere, 
et nonnullas ex his formis tamquam species et varietates esse propositas, 
alias vero ejus dem valoris neglectas, exempla in pagellis sequentibus 
docebunt. 
Quum illae notae, quae prae ceteris eyidentius distinguuntur, et quibus 
specimina collecta raro carent (petiolus bractearum) primum locum , illae 
notae autem, quae admodum incertae sunt, et quibus plurima specimina 
collecta carent (fructus perfectus) ultimum lecum teneant, formae in herbario 
ita collocandae sunt, ut similia simillima sequantur, e. g.: 
1. ABCDEFGHI 
2. ABCDEFGHI* 
3. A B C D E F G H* I 
4. A B C D E F G H* I* 
5. ABCDEFG*HI 
6. ABCDEFG*HI* 
7. A B C D E F G* H* I 
8. A B C D E F G* H* I* 
9. A B C D E F* G H I etc. 
Formae 1 et 2 sibi proximae sunt, quia in octo notis conyeniunt et 
in unica tantum leviori discedunt. 
