— 186 — 
(prenta ifjor i »Norsk geologisk tidsskrifta), er og kjent frå 
artiklar han har skrive i »Naturen«. Eg lyt likevel få segja 
nokre ord um boka. 
Ho har dei same fyremuner og dei same lyte som meste¬ 
parten av det Øyen har skrive. Han arbeider grnndigt og 
samvitsfullt, pløgjer djupt og femner vidt. Men han tykkjest 
vanta evna til avgrensing, stoffrnengda hopar seg upp under 
hendene hans og flyt utover, so det er vanskeleg for ein vanleg 
lesar å finna tråden i utgreiingane hans. Og dette gjeld 
diverre ofte på dei mest avgjerande punkt, so ein stundom, 
når han er ferdig med ei slutningsrekkje, lyt spyrja seg sjølv: 
Har han no i grunnen ført fullnøgjande prov for dette? Eg 
skal viljugt vedgå at skulda i slike tilfelle ofte kann liggja hjå 
lesar en sjølv, at han ikkje har lese med stor nok ettertanke; 
men ein maa kunna krevja av ein granskar som har noko 
røynleg nytt å by fram — og det har Øyen tvillaust —, at det I 
ikkje kjem i ei slik form at det er altfor tungt å meita. 
I »Kalktuf i Norge« reknar Øyen upp alle kjende finne- 
stader for kalktuff her i landet, og skriv utførleg um dei som 
er best granska, ikkje minst gjenom hans eige arbeid: Leine I 
i Nordre Fron, Nedre Dal i Fåberg, Onset i Biri, og serleg 
Gillebu og Tingvoll i Øyer. Han skildrar koss tuffen skifter 
med meir uppsmuldra jordlag, og kva for plantefossil det finst 
i dei ymse tufflag, og paa grunnlag av etterrøkjingane sine 
teiknar han upp eit biléte av koss verlaget må ha skift upp 
igjenom tidene. No, dette er ikkje noko nytt: Professor Axel 
B1 y 11, som gjekk i brodden med slike granskingar her i 
landet, fann i kalktuffen prov for læra si um dei skiftande 
tune og regnfulla tidebolkane me har havt etter istida. Og 
Øyen, som var saman med Blytt under desse granskingane for 
mange år sidan, tykkjest ha fått impulsar for livet av læråren 
sin, og nyttår alle høve til å gjeva Blytt den æra han tilkjem. II 
Dette er noko av det mest tiltalende ved »Kalktuf i Norge«, 
den uskrymta vyrdnaden forf. syner Blytt og det utrøyttande 
forsvaret han fører for teoriane hans mot alle som har gjort 
åtak på dei eller mistydd dei på nokon måte. 
Men eg synest nok forf. går noko langt. Det ser ut til at 
han kastar vrak på all den studnaden Blvtts teoriar har fått 
frå svensk side i seinare år, berre for di dei svenske gran- 
