— 253 — 
i vaar har blomstret som aldrig før. Den staar som espalietræ 
mot en hvitmalet sydvæg. Den er ca. 25 aar gammel og 
ca. 5 m. høi og har iaar baaret over 250 blomsterklaser, som 
blev optil 25 cm. lange. Den har iaar for første gang sat nye 
rotskud. Det maa vel i det hele siges at være et sjeldent stort 
og vakkert eksemplar av denne sydlandske plante — paa vore 
breddegrader. — Den blev fotografert 27. mai. 
M. S. A. 
Symjande hoggorm. Det f inst i literaturen få pålitande 
upplysningar um symjande hoggormar, og eg har difor notert 
dette tilfellet frå ifjor. Den 23. mai 1920 samla eg myramose 
ved den store myratjørni på Yardeåsen i Asker. Det var utpå 
ettermiddagen, stillt og klårt og varmt i veret. Med eitt vart 
eg vis med at der kom ein orm symjande midt utpå tjørni, 
som der var umlag 100 meter breid. Han låg høgt på vatnet 
med hovudlet og ei bukt av midtkroppen over vatnet og 
stemnde mot land eit stykke frå meg. Eg skunda meg der 
burt, og han kom beint imot meg. Han vrikka seg fram med 
bakkroppen og det gjekk fort, umlag ein halv meter i sekun¬ 
det. Då han hadde 3—4 meter att til lands, vart han var at 
eg rørde meg, stogga og låg dorgande still eit lite grand. Han 
heldt hovudét høgt upp or vatnet og stirde på meg; men eg 
og stod still, og han kom då til lands og krak lett og snøgt upp 
endå det var høgt bakkebar. Eg slo han ihel med ein fure- 
kvist, det var ein hoggorm, medels stor. Det er å merka at 
sovidt eg kunde sjå var ikkje ormen skræmd, men tok på 
vatnet godviljugt. Johannes Lid. 
Nogen sjøsænkninger. Ja, jeg tror vi f aar hjælpe Lesje- 
væringerne til at faa Lesjevandet opdæmmet igjen for ellers 
blir bygden utarmet, sa i 1891 en Dovreværing til mig. De 
mange aar som er hengaat siden Lesjevandets uttapning viser 
at denne nabosogning saa vel mørkt paa forholdet, men saa 
meget faar man dog ut naar man færdes en tid i de trakter, 
at man var ikke ubetinget heldig dengang man her grep for¬ 
styrrende ind i naturens egen drænering. Man peke i denne 
