19 
80. Melampyrnm nemorostim l. 
Sp. pl. ed. I. p, 621 (1753). 
subsp. M. romanicum Borza 
în Buletinul de Informaţii al Grad., bot. şi Muz. bot. dela (Jniv. din Cluj, 
I (1921), p. 19. 
Syn. M. nemorosum Bautngt., Fuss, Schur, Porcius ei alii auct. Transs. 
— non L. 
M. Bihariense Sintk., Ronier et recentiores floristae Transsiîvaniae 
et ex parte K. Ronniger non A. Kerner. 
Planta habitu et characteribus Melampyri nemorosi L. sensu stricto, a quo 
distinguitur praecipue bracteis glabris vel parcissime, in nervis, hirsutis, 
calycibus in sutura solumrnodo hirsutis, alioquin glabris vel parce puberulis, 
fioribus 15—23 mm. longis, labio inferiori muîto superiorem superante. 
Haec subspecies est incola Romaniae et terrarurn adiacentium, Melarn- 
pyrum nemorosum sensu stricto et caeieras subspecies Carpathorum 
Centralium Europaeque mediae et meridionalis in Romanîa substituens; 
habitat ad margines silvarurn regionis campestris et montanae, ad finem 
aestivi et autumno fîorens. 
Transsilvânia, distr. Cojocna. In caeduis et ad margines silvarurn rnixtarurn 
ad pagum Feleac, solo hurnoso. Mit, cca 650 m. s. m. — 16 Mug. 1920. 
leg. ML Borza 
El. Melampyrnm Bihariense a. Kern. 
in Sched. ad FI. Mustr.—Huog L p. 33—35 (1881) et îl. p. 113 (1882), 
Prima dsagnosis huius plantae in Ost. Bot. Zeitschr. XIII (1863) p. 363 sub 
M. subalpinum Kern. 
Transsilvanîa, distr. Turda Mrieş. In silva fagacea et pinetis subalpinis 
mtis „Muntele BelioariP 1 expositione septemtrionali, solo calc. Mit. 1300 
m. s. m. — 26 Iul. 1920. 
leg. Ml. Borza 
82. Plantag© Schwarzenhergiana Schur. 
Verh, u. Mittheil d. sieb. Ver. VI. p. 3 (1855). 
f. macrophylla et f. micropliylla Schur 
Enum. pl. Transs. p, 561 (1866). 
Transsilvania, distr. Turda Mrieş. Ih pratis et desertis salsis ad oppi- 
dum Turda. Mit. cca 350 m. s. m. (Loco classico !) — 18 Mug. 1920. ; 
leg. Ml. Borza et 1. Gri n ţes cu 
Haec planta non est identica et confundenda cum speciebas P. s i b i r i c a 
Foiţi in Lam. Encycl, rneth. ţome IV. p. 433 (1816) et P, si bir i ca 
