(1 66 ) 
vero IO ANNES MESVE, avenxoar, et A VI¬ 
CE N N A referri merentur. Qui vero ab Arabum 
aeuo ufque ad tempus, quo fanguinis circulatio de- 
tefla fuit, hac de re in utramque partem difputarunt 
medici, {ludio eos tranfit Cl. Au&or filentio. 
p. JJ. In partis poflerioris capite primo Cl. Auflor no¬ 
tionem euacuationis fanguinis per venae feflionem, 
deriuationis rcuulfionisque fuppeditat, additis non 
nullis theorematibus phyfiologicis huic quaeftioni 
foluendae necefiariis. De euacuatione fanguinis per 
venae feflionem nihil vel parum ell, quod adducit, 
cum, quid fit illa, per fepateat. Deriuatioet reuulfio 
definitu eft difficilior. Veteres circuitus fanguinis 
ignari, cum fanguinem in una eademque vena furfum 
deorfum, ultro citroque moueri polle opinarentur, 
longe aliam ea de re fibi imiginati funt ideam, quam 
quae nunc cum cognitae circulationis fanguinis legi¬ 
bus conuenire poflet. Qui venam remotam incidi 
praecipiebant, ea fe£la, fanguinem credebant a parte 
affefla retrahi, auerti et reuelli, incifa vero proxima, 
in locum affeftum retrahi illum et augeri. E contra¬ 
rio qui venae feclioni in loco proximo infiitutae faue- 
bant, illa fafla, fanguinem ab affefla parte abduci et 
euaeuari ftatuebant. Sanguinem vero deriuare in ali¬ 
quam partem corporis per venae fe&ionem, Cl. Auflor 
ait, nihil aliud ejl, quam efficere, ut fanguis, incifa ali¬ 
qua vena , celerius et uberius per aliquam arteriam influat 
■in eandem partem , quam influebat , antequam vena inci¬ 
deretur. Reuulfionem appellant medici fanguinis ab 
aliqua parte corporis auerfionem et retraSionem. 
Cum eiusmodi vero reuulfionem neque per arterias 
neque per venas fieri poffe, Au&or variis common- 
flrat argumentis, aliam rcuulfionis fubflituit notio¬ 
nem, qua illa fit, fi incifa vena intenditur, ut fan- 
guis in aliquas arterias et partes corporis pareius in¬ 
fluat, quam ante incifionem influeret. Ex quo mox 
patet, cum qualibet venae fe&ione deriuationem re¬ 
uulfio- 
