(509) 
ad cibum incumbit , dolores corporis partium absque ub 
la commotione fert; eodem fer e modo, quo in animi ve- 
hementioribus pathematibus , atque intenfo nimium jlu- 
dio perfaepe corpus parum aut nihil fenjile remaneat. 
XIII. 
De viclu febricitantium dilTertatio Auftore 1 o- 
sepho antonio pviati Sacilienfi, in 
Patauino gymnafio praxeos medicae ordina¬ 
riae P. P. P. Patauii, typis Seminarii 
MDCCLV 1 II, pl. 22. fine praefat. 
D iffertationem hanc Cl. Auftor ex inffituto quo¬ 
dam gymnafii Patauini fub finem litterarii curri¬ 
culi ex loco publico dicere quidem coeperat, cum 
autem per breue temporis fpatium totam illam reci¬ 
tare non licuerat, auditorum vero multi integram 
ab Ipfo quaererent, luci eam publicae exponendi ce¬ 
pit confilium. Agit vero in illa praecipue de vi£lu 
aegrotorum acuta febri laborantium, enarratque, 
qualem veteres medici iis in morbis, qualem neote¬ 
rici fuaferunt et adhuc fuadent, atque argumenta, 
quibus doftrina haec corroboratur, addit, illud, quod 
contra illam obiici poffet, repellit, damnaque ex 
peruerfo vitlus in febribus ufu oriunda recenfet, at¬ 
que de reliquo multa, quae non ftrifte ad hoc the¬ 
ma , potius ad uniuerfam febrium hiltoriam pertinent, 
fubiungit. 
Quo itaque viam libi fterneret, qua omnem 
do&rinam hanc de vi£lu febricitantium percurrere 
poffet, diftin&ionem fpeciesque febrium, et ^d illas 
variam vi&us rationem ab antiquifhmis iam medicis 
conflitutam praemittit. Morbi in genere ipfis erant 
vel acuti, vel chronici; illi diuidebantur in acutifli- 
mos, in peracutos, in acutos fimpliciter et in acu¬ 
tos per decidendam, ut vocant. Huic diuifioni et 
varius 
