(44« ) 
ptoma pulfus ceterioris tlcefle videtur, quem Agnum 
pathognomonicum febris praebere Cl. Au&or ipfe 
§. 21 dixit. In omni ceteroquin do&rina, ut tyro- 
num ftudio fuceurrat, omnia ad generaliora reuocare 
allaborat, qua de re ad therapiam generalem faepius 
p. 23. prouocat. Quod ad curationem pertinet, eam, pro 
rerum circumftantiis, venaefe&ione , diluentibus, 
atque leniter refoluentibus, habita femper virium vi¬ 
tae ratione, tentare ftudet: qua occafione fimul fuatn 
de ufu opiatorum in febribus fententiam, adneclit, 
quam, quod ad eorum quidem in c. h. effeftum at¬ 
tinet, Cll. yovng et trailes opinionibus con¬ 
trariam animaduertimus. Opiata enim impetum fe¬ 
bris infringere negant. Meminit praeter ea diaetae 
ac regiminis : nec obliuifcitur crifium, quae febres 
comitantur. His omnibus fubiungit febrium diui- 
liones in Jymptomaticas et idiopathicas , in acutas et 
chronicas , quarum diftintliones breuiter exponit, 
p. 28. Profequitur nunc febrium intermittentium differentias, 
quotidianas, tertianas, quartanas etc. duplicatas, re¬ 
gulares et irregulares. De febribus tertianis , tan- 
quam frequentioribus, prolixius agit, atque in ea¬ 
rum caufas fedulo inquirit. Primas igitur vias ante 
omnia vomitorio vel laxante purgare monet, deinde 
refolutioni vifcidae materiae aptis remediis diutius 
p. 37. infiftere praecipit, denique, fi febris vehementia re¬ 
mittit, urina diu cum fedimento fuit , reliquaeque fecre- 
tiones maximam materiae partem Jiibabtam atque expul- 
fam ejfe ojlendunt, medicamenta roborantia in ufum 
vocare fuadet. Inter quae corticem peruuiantim 
omnibus aliis palmam praeripere merito iudicat, quem 
tamen ele&um, et intra breue tempus in magna doli 
ad unciam unam et alteram propinatum vult. Fe- 
p. 39. brem quartanam pari modo examinat, et vix non fi- 
milem methodum medendi commendat, nifi ut cau¬ 
telas prius datas, grauius inculcet. In febribus re¬ 
bellibus moderatum mercurii dulcis ufum laudat: ar- 
fenici 
