( 449 ) W~' r 0' 
tatis regiminis et curationis mediis pauliulum mite- 
fcere credit. Licet ad praecedentes febres exanthe¬ 
maticas purpuram referre potuiffetCl. Auflor, tamen 
peculiarem traQationem ilii dicauit, eiusque hifto- 
riam, diuerfas fpecies et curationem expofuit, et 
quasdam obferuationes de puerperarum purpura, et 
‘fcorbutica, quae plerumque fine febre eft, adiunxit. 
Succedunt febres continentes , quae a principio ufque p. 105. 
ad finem morbi , aequali fere fiaepe fymptomatum vehe¬ 
mentia faeuiunt, nec remifiionem habent. In noftris 
oris, ut Cl. Au£lor putat, rarius occurrunt, fre- 
quentiores in calidioribus regionibus funt. His ad* 
numerat ephemeram, fynochum putridam et febrem 
ardentem. Ephemera mitiffima eft. Synochus vero 
putrida et ardens periculis plena. In putrida fangui- 
nis crafis in refolutionem quandam putridae fimilem 
tranfit. Febris ardens cum caufo veterum Cl. AuGo- 
ri magis comparanda venit. Raro hic morbus crifi 
foluitur. Iudicatur tamen non nunquam vel per 
haemorrhagiam narium, vel per diarrhoeam, vel 
per fudores. Plerumque tamen adeo funefta eft, ut 
hominem citius e viuis tollat, quam bona expe£lari 
queat erilis. Eius cura fere eadem eft, quae ma¬ 
lignarum. Febrium agmen claudit febris lenta , quae, p,m. 
continuo fere calore poft paftum increfcente, aegrum 
depafeit, ut, viribus exhauftis, tandem pereat. Ra¬ 
tione caufarum et fymptomatum multum quidem 
variat, hoc tamen femper ei commune eft, ut im¬ 
becillitas fyftematis neruofi per omnes eas caufas in¬ 
ducatur. Hinc huic febri maxime obnoxia funt cor¬ 
pora imbecilla, praefertim fi febri quacunque vehe- 
mentiori afficiuntur, quae vix non femper febrim 
lentam poft fe relinquunt. Qui ad caufas et gra-p. 113. 
dum febris refpexerunt, diftinxerunt febrem lentam 
in heflicam, quae a fanguine et lympha acri; in 
phtificam, quae abulcere pulmonum, vel alius vi- 
(ceris interni ; et cacheGicam, quae a lympha lpifla 
Tam. VII. Pars III. Ff ' * et 
