■ < H 5 nni 2 ?' (452) 
«examinandus eft, unde venit. Quia caufae, quae 
illam excitant, variae funt, cura etiam pro earum 
conditionibus inftituenda eft. Venae feffio in pede 
larga praemitti debet, deinde medicamenta eligenda, 
quae et acrimoniam demulcent, et corpus nutriunt; 
obferuata fimul accurata diaeta. Cum haemoptyfi 
aliquo modo conuenit vomitus cruentus , fed differt 
ratione loci, unde fanguis prouenit. Si enim ex 
ventriculo per vomitum reiicitur, vomitus cruentus 
audit. Ad hanc igitur diftinflionem in cognofcendo 
et curando morbo fedulo attendendum eft. Ad hae- 
morrhagiarum tractationem, doQrinae caufa, refert 
P- 175 -C 1 . Auctor quoque menjiruorum vitia, quae fexui fe- 
quiori tantum familiaria funt. Docet igitur, quo¬ 
modo eis feminis medendum, quibus vel iufto plus, 
vel iufto minus, vel prorfus non menftrua fluunt, 
adhibita femper ea cautione atque circumfpeftione, 
quae rationalem et prouidum medicum decent. Mul¬ 
tum fimilitudinis cum fluxu menftruo habet Jliixus 
haemorrhoidalis. Hic tamen nunquam naturalis eft, 
fed femper praeter naturam accidit. Parem igitur 
1 inquifitionem et attentionem requirit, cuiCl. Auftor 
p. 191. in omnibus fatisfacit. Ad hanc morborum cateruam 
pertinet et mi&us cruentus, quando fanguis cum uri¬ 
na excernitur. Hunc, perquifitis caufis, quoque leua- 
re , et, fi fieri poteft, curare monftrat. Reflant va¬ 
rices, quos ex fuis caufis explicat, eorumque mede- 
p^iptf.lam adiungit. Tranfit nunc ad morbos fyjlematis 
lymphatico-feroji, feu humorum, licet, ut bene an¬ 
notat, caufa in folis humoribus non femper haereat, 
fed etiam in folidis. Chronici hi ut plurimum di¬ 
cuntur, et potiffimum fine febre funt. In horum 
numerum refert cacochymiam et cachexiam, hydro¬ 
pem, feorbotum, fcabiem, luem veneream, malum 
hypochondriacum, atrophiam et tabem, rheumatis¬ 
mum et tandem arthritidem. Cacochymiae et ca¬ 
chexiae, quae maior cacochymiae gradus Cl. Auflori 
audit, 
