( 456 ) 
cat. Tutiora et certiora videntur vomitoria, quae 
p. 297.10 eadem paragrapho fuadet. Apoplexiam nili ea in¬ 
terficit, plerumque fequitur paralyfis, quare etiam 
prioris caufas repetendas, et in curatione remedia, 
in apoplexia laudata, eligenda et hic quoque adhi¬ 
benda perhibet. Febrem apoplexiae ct paralyfi fae- 
pe fuperuenientem caute moderandam imo, fi opus, 
excitandam praecipit. Commendat praeter ea reme¬ 
dia externa, partibus laefis adplicanda, v. c. balnea, 
epithemata, flillicidia aquarum mineralium, urtica- 
tiones, et q. f. r. Concuffioni eleftricae; praefer- 
tim in fpongiofis et laxis corporibus non omnem vim 
p. 303. abnegat. Conuulfienom nunc Cl. Au&or proponit 
doQrinam, eos tamen, qui pleniorem poftulant no¬ 
titiam , ad ampliffimam bartholomaei de 
mook traGationem, quam in Pathologici cerebri ex¬ 
hibuit, relegat. Varias interea huius morbi indigi- 
tat caufas, quae pro earum diuerfitate idiopathicas 
et fyrnptomaticas excitant conuulfiones. Tanquam 
fpecifica in hoc morbo extollit mofchum, ambiam 
et caftoreum. , Multum connexionis cum conuulfio- 
nibus habet epilepjia. Vtraque enim in inuoluntaria 
et violenta contrafitione mufculorum confiftit; in 
epileplia accedit tantum plenaria abolitio fenfuum 
externorum et internorum: hinc caufas et metho¬ 
dum medendi utriusque morbi multum conuenire 
dicit. Diftinguit illam quoque in idiopathicam et 
fymptomaticam, quae ultima infantes frequentius 
adit. In fpecificorum numerum refert Cl. AuBor 
vifcum quernum, radicem valerianae et oleum ani¬ 
male dippelix, quod tamen eum faturato deco£k> 
ligni guaiaci et ftrobulorum pini in aptis tantum fub- 
ieftis tentare fuadet. De cranio humano et ungula 
p. 3 12. alcis iudicium fuum fufpendit. Lipothymiam et fyn- 
copen, quia earum caufam proximam in male affetdis 
neruis quaerit, ad morbos fyftematis neruoli refert, 
ct, quomodo eiusmodi aegroti excitari et curari de¬ 
bent. 
