‘*%p c W : ( 29 ) 
educatam, habere radicem perpendicularem, quae, 
nifi impediatur, ad magnam profunditatem refla 
defcendat: Hanc radicem autem non amplius exten-p. gj. 
di, quam primum extremitas eius ad 4 vel 5 polli¬ 
cum longitudinem refetla fit, fed ex gemmis fuis eo 
maiorem copiam radicum lateralium protrudere: In¬ 
crementum radicum cjua longitudinem feri femperp. 34. 
in extremitatibus tantum, ita ut punflum in fuper- 
ficie radicis notatum, et ab eius extremitate pius 
quarn quartam pollicis partem difians, eandem a 
trunco diflantiam femper, crefcente licet radice, fer- 
uet: In humo rara leuique radices quarundam arbo p, g<?, 
rum longifiime extendi, et graciles tenuesque efie, 
contra in denfiori terra breuiores efie ac craffiores: 
Ramifieationes radicum arborum neque ramificatio- 
nibus trunci refpondere, neque omnino regulares 
efie. Praeterea Auftor, in eodem capite de ramisp.pr, 
breuiter agens, optime defcribit modum, quo rami 
ex trunco oriuntur. Hunc modum oculis quali fub p 93. 
iicere licet, truncum arboris bifurcum horiz.ont.ali- 
ter fecando proxime fuperiorem extremitatem, ubi 
rami diuaricare incipiunt. Sic enim area feclionis 
offendet duas feries circulorum lignoforum, centra 
fua in axibus ramorum habentium, et alium circulo¬ 
rum lignoforum feriem, qui centrum habent com¬ 
mune in axe trunci politum, atque illas duas feries 
cingunt. 
Liber II. quatuor capita habet, quorum primum p. 99. 
de gemmis foliolis feu Herilibus, fecundum de foliis 
generatim, tertium de perfpiratione plantarum, 
quartum de pilis, fpinis ac clauiculis tra&at. In pri¬ 
mo capite Cl. Auflor praecipue defcribit diuerfas in 
diuerfis arboribus et fruticibus politiones gemma- . 
rum in ramis, quarum ope faepe diuerfae fpecies 
unius generis arborum a fe inuicem difcerni poflunt. 
De flruflura gemmae hoc loco pauca dicuntur. 
Secun* 
