(3$) 
camefle, optime colligit Cl. Au&orex eo, quod eadem 
etiam in aqua, qua tubum vitreum aliquando imple- 
uerat, genita fuit, creuit et cicatricis formationem 
p. 59, adiuuauit. Vulnerauit etiam iuniores arbores fic, ut 
infle&endo eas magnam partem fibrarum corticalium 
et lignofarum rumperet; quo fafto reftituit eas in fi- 
tum verticalem, et per ferulas in hoc fitu fuftentauit, 
donec reconualefcerent; tandem ferra dilfeffis his ar¬ 
boribus, obferuauit, fibras lignofas ad fanationem 
horum vulnerum nihil facere, fed vacua inter eas 
fibras fpatia repleri materie granulata herbacea, quae 
ex libro emanare videbatur , et fucceffiue indurefce- 
bat, ac lignofas fibras ex fe producebat. Ceterum 
rationem fanandi vulnera externa in arboribus ean¬ 
dem efie monet, quae in corpore animali; fed, in¬ 
ter multa empiaftrorum genera, ea citiffime et opti¬ 
me fanandis vulneribus arborum maxime couenire 
expertus efi, quae ex materia balfamica, et pluuiae 
atque aeri arcendis idonea parantur, veluti ex cera, 
terebinthina, pice, ftercore vaccino. Contra omnis 
pinguedo nociua efi. 
p. <S$. Capite quarto Cl. Au&or omnes infitionis mo¬ 
dos doBe, ac copiofe, et ad praxin maxime accom¬ 
modate exponit. Omnium modorum unam hanc 
communem legem efie notat, ut liber furculi libro 
rami vel trunci contiguus reddatur, utque caneatur, 
ne cortex a ligno furculi inter inferendum fecedat. 
Sub finem autem huius capitis docet, quanti mo¬ 
menti ad infitorum furculorum incrementum fit cer¬ 
ta inter arbores affinitas, adeo u& minime audiendi 
fint, qui arbores ad modum diuerfae naturae fibi in- 
uicem, velut pirum quercui, vel morum ulmo, vel 
vitim cerafo, inferi, et hac ratione nouos ac lingula¬ 
res fruftus obtineri polfe, aliis perfuadere volunt. 
p. 99. Capite quinto de radicibus earumque incremento 
iterum agitur, fed eo confilio, ut ratio arbores mul¬ 
tiplicandi per taleas et propagines explicetur.. Ar¬ 
bores 
