( 5 ? ) 
alimentorum cum diuerfts corporibus inftituit. Cum 
autem hoc argumentum latius exponendum fit, cun- 
£ta ea propter feorfim pertra£landa a prioribus fe- 
iunguntur et alteri tomo committuntur. 
Primae partis caput primum de edentia et pro-p. ij. 
prietatibus effentialibus materiae nutritiae agit. Hu¬ 
ius materiae charafter eft, ut in fubftantiam anima¬ 
lem mutari poffit. Mutatio autem diuerfa eft, hic- 
que tres in primis conftituuntur gradus. Primo 
quaedam in corpore mutantur et ftatim applicantur; 
deinde non nulla aliqua mutatione opus habent, qua 
fa£ta animalis naturam acquirunt; tandem non nulla 
magna attenuatione opus habent, ut nutriant. Ex 
his itaque ea tantum corpora, quae mutata iam funt, 
quaeque ulterius in corpore mutari et a natura ani¬ 
mali fuperari poffunt, ad nutritionem apta effe, colli¬ 
gitur. Omne enim, quod naturam animalem fupe- 
rat, hoc eft, quod non mutatur, fed mutat, id ali¬ 
mentum non dicitur. Mutatio ifta in eo confiftit, ut 
omne id, quod fponte in principia refoluatur, in 
naturam animalem tranfeat. Singularis autem aut 
proprius materiae nutritiae character affumitur, fi 
materies lenem lubricitatem in fe foueat, nec non 
in aqua folui et mutari poftit. Cum autem id in mu- 
cilagine reperiatur, haec proinde materiem ftftit nu¬ 
tritiam. Quicquid itaque hanc poftidet, id alimen¬ 
tum dici poteft. 
Caput fecundum differentias effentiales materiae ~ 
nutritiae pertra&at. Differentiae hae in diuerfo gra¬ 
du alterationis confiftunt; haec autem in maiori mi- 
noriue gradu attenuationis verfatur. Differt etiam 
ifta materies, prout mucilago perfefla vel imperfecta 
deprehenditur. Perfefta eft, ubi nullum princi¬ 
pium eminet; imperfecta, ubi particulae peregrinae 
immixtae funt, ita tamen, ut praeparationem in cor¬ 
pore animali fa£ta, perfefta demum exfurgat mate- 
D 3 cies. 
