( 6 q ) ^^0 
p.236. Caput quintum de quantitate alimentorum im¬ 
minuta deque motibus inde pendentibus agit. Hic 
confiderandum eft, mala, prout gradus abftinentiae 
fe habent, variare. Primus eft relatiuus, quando 
riimirum ftato tempore, ubi quis prandere folet, non 
prandet. Quodfi vero diu quis impranfus manet, 
maior gradus habetur et mala maiora fiunt. In prio¬ 
ri fubita ftatim impotentia, tremor et animi defeftus 
eft, quae autem ceflant, quam primum cibus aflu- 
mitur. In pofteriori acrimonia putrida et fumma 
debilitas oritur} tunc autem fenfim fenfimque cor¬ 
pus cibis implendum eft. Interdum vero acrimonia 
ifta ita augetur, ut horrenda faepe mala et mors ac¬ 
cedant. 
p. 252. Caput fextum de alimentis agit, quae praeter 
virtutem nutriendi, etiam proprietatem, nouas quas¬ 
dam mutationes in corpore animali producendi pof- 
fident. Cum alimenti chara&er primarius fit, ut id 
infipidum exiftat; fignum ea propter eft, alimen¬ 
tum, fi pius minus fapidum reperitur, particulas 
peregrinas admixtas habere. Harum funt, quae in 
primas vias, aliae, quae in fanguinem et humores, 
aliaeque tandem, quae in neruos agunt. Quiequid 
itaque faporem et odorem in alimentis habet, id me- 
dicamentofum eft. Alimentum vero medicamento- 
fum ab ipfo medicamento diftinguas: In illo enim 
non, ut in hoc eft, particulae medicamentofae fed 
aiimentares eminent. Sed quaenam igitur alimenta 
conducunt? Id in genere pronunciari non po‘eft, fed 
ad idiofyncrafiam, tempus aliasque circumftantias 
attendendum eft. Nam, quod robufto alimentum, 
id debili faepe medicamentum eft. 
p. 2^7. Tertia pars materiem alimentorum in diuerfis 
naturae corporibus confiderat. Hanc, fcilicet ma¬ 
teriem, vegetabilia et animalia fuppeditant. inde ca¬ 
put primum de differentiis generalibus materiae nu¬ 
tritiae 
