(163) 
mineris fulphuris, quas continet, nomen adeptum eft, 
fufcepit, quaeque nunc non tura ardua funt, quam 
patris labat tempore fuerunt. Ea, quae tradit, 
praecipue pertinent ad naturam foli, vegetabilia, 
fontes, abyflos, magnam cauernam et copiam ful¬ 
phuris. Quod ad plantas attinet eae a patribus 
pl vmier et fevillee defcriptae fuerunt, quam- 
uis eas in alia infula congeflerint. C 3 . peyssonel 
credit fe propemodum omnes in plvmerii opere 
obuias filices in prato, quod ipfi in montem afcen- 
denti peragrandum fuit, reperifle. 
In auftrali montis latere abyflus, igne foeta, fita 
eft. Circa eam nullum gramen, fed tantum fulphur 
, et terra calcinata confpicitur; folum rimarum vapo¬ 
res emittentium plenum eft; hae vero rimae pro¬ 
fundae funt et eoftio fulphuris audiri poteft. Va¬ 
pores puros chemicos flores exhibent, perfluitque ri¬ 
mas fulphuris fpiritus. Ceterum laxior terra CI. 
peyssonel et fociis fuis timorem Plinianae mortis 
incutiebat. In vertice montis alia abyflus reperitur, 
quae ante aliquot annos hiare coepit et tantum fu¬ 
mum eructat. Fama fert, olim magnum terrae mo¬ 
tum infulam concuflifle, ac hunc montem, incenfum 
cineres euomuifle. Eo tempore in duas partes di- 
fcerptus fuit; ac verofimile eft ab eo etiam originem 
non folum huius abyfli, fed etiam magnae cauernae 
fifiurae montis ad perpendiculum oppofitae efle re¬ 
petendam. In cauerna oflendit Cl. peyssonel 
duas cauitates, quarum altera inteniiflimo aeftuabat 
calore, altera autem frigidae aurae plena erat. Sed 
in ea aeque minus grauitatem aeris ac in montis 
iugo fcrutari potuit, quia in utroque itinere barome- 
trum fregerat. 
86) Relatio de terrae motu d. 1% Febr. 1756 in li- p. 
tore Angliae inter Margate et Douoriam obferuata, a 
Cl. 10. p r 1 n g l e focietati tradita. 
L 2 
87) W * 
