( 672 ) **P<1$* 
concurfum a&ionum et difpofitionum, quae aetati, 
fexui et temperamento cpnueniunt» appellat; vitam 
hominis ideo dicit concurfum fiue complexum a&io- 
num eius et difpofitionum tum coexiftentium tum 
fuccefliuarum. Aftiones liberas vitam moralem, 
naturales phyficam filtere offendit, et facultates 
hominis cognofceridi, appetendi, et mouendi di- 
ftinguit. Facultatem mouendi duplicem elfe ait, 
libertas nimirum motus, a voluntate et ratione fuafos, 
exequitur, natura vero motus ab appetitu et auer- 
P* 1 8 • fatione fenfitiua fuafos praeftat. Difpofitionem cor¬ 
poris dicit modum, quo eius partes inuicem con- 
iunguntur, et cum in firmas et fluidas diftinguan- 
tur, in illis ftru&uram, in his crafin affumit, et ita 
ftrufli et mixti differentias deducit, 
p. 21. Aegritudinem nunc feu morbum vt flatum im- 
perfeifae fanitatis confiderat pathologia, quae non 
folum afitionum fed et difpofitionum diflenfum 
inuoluit. Haec per phaenomena cognofcimus, 
quae fi morbofa funt, fymptomata dicuntur, in 
funttionibus, excretionibus et qualitatibus confpi- 
ciuntur, et vel fimultanea vel fucceffiua et porro, 
vel epigenemata, vel pathognomica, vel accidentalia 
funt. Aegritudo vero vel in fimplicem fiue affectum 
vel in compofitum fiue morbum difpefcitur. in 
aegritudine principium et caufam diftinguit: illud 
eft ex quo alterius rei poffibilitas cognofcitur, haec 
vero alterius rei atfualitatem feu exiftentiam definit, 
quam diftinftionem in caulis remotis et proximis 
pathologi aflumunt. Vti enim a&ualitas poffibili- 
tatis complementum eft, fic caufa eft principiorum 
complementum. Ex his Nofter confuetudinis et 
p.45.naturae rationem explicat. Signum eft illud, ex 
quo alterius rei praefentia, praeteritio vel futuritio 
colligitur, fcilicet ligna anamneftica, diagnoftica 
et prognoftica. Signum vel extrinfecum vel in- 
trinfecum dicit, et hoc notam appellat charaQe- 
rifticam. 
