(678) 
diftinguendi funt, affirmat enim quamlibet fpeciem 
fua propria fymptomata feruare. Differentiam 
igitur morborum genericam ex fymptomatibus, (pe- 
cificam ex caulis deducendam efle afferit, ad claffi- 
cam enim et primam diuifionem regredi non 
poffumusj, cum interna morborum ratio nos lateat. 
Examinatis igitur variis morborum differentiis 
vulgo affumtis, eorumque variis mutationibus, 
vrget, tot Jlabiliendas ejfe fpedes cuiusuis generis morbi , 
quot funt caufcte conflantes ei quot funi morbi protopa- 
thici, a quibus produci aut foueri folent, et hac in re 
ad afferta baglivi, sydenhami, aliorumque 
medicorum praeftantiffimorum prouocat. Cum 
autem et hic nomina certa inuenienda et definienda 
fint, normam praefcribit, ad quam in morborum 
nomenclatura adornanda attendendum fit. 
p.421. Cenfuram tandem pathologiae fcholafticae 
fufcipit, et offendit praecipuum errorum in nofo- 
logia fontem effe opinionem, quod morborum 
efientia debeat effe cognita, quo definitio inde peti 
queat, hoc enim dum nullo modo fieri poffit, hypo¬ 
theticis definitionibus anfam praebuit. Hanc 
viam incertam et fallacem effe, multis exemplis 
declarat Nofter. Nos etiam negare haudpoffumus, 
incertas has morborum explicationes pathologicae 
morborum difquifitioni multas obfcuritates adie- 
ciffe ; fed fimili modo cognofcimus variantem cau- 
farum et fymptomatum indolem, et dubia in eorum 
obferuatione occurrentia nos in eandem obfcuri- 
tatem coniicere, ex qua emergere non poffumus, nili 
ad veram morborum eilentiam penetremus et cau- 
fas proximas ftudiofe euoluamus. 
em 
XIV. 
