( 428 ) ‘MSrxSf!* 
eorporis ex eius mechanifrno et viribus , "nec non 
ex a&ione corporum applicatorum et ingeftorum 
pendentes et examinandae hiftoriae morborum ex 
Cl. Medicorum obferuationibus concinnatae, ex 
quibus praecipue vis naturae in morbis deducitur. 
p. 24. Morbus mutationem corporis a ftatu fano po¬ 
nit et eft effe£lusfcorporeus determinatae potentiae, 
cuius vi exiftit. Hinc deducitur fcrutinium caufa- 
rum , quaea medicis varie diftinguuntur; praecipue 
autem ad remotas et proximas refpiciendum eft; 
illae lingulare aliquid conferunt ad morbum produ¬ 
cendum, nec tamen eundem, nili coniun&ae indu* 
eunt, haec, ex concurfu omnium remotarum nata, 
fola integrum morbum conftituit. Raro tamen 
fimplex eft caufa, fedex pluribus conditionibus con¬ 
currentibus compolita, morbus itaque gradu mu¬ 
tatur, quoties quaedam, totum componentes, caufae 
deficiunt vel accedunt, ex quare ratio durationis, 
incrementi, decrementi et paroxyfmorum dari 
poteft. In harum rerum ferutinio compofitam 
caufam primum in limplices refoluere, poftea omnes 
componere debet medicus, quo ex his morbus totus 
eognofcatur. 
p.32. Attendenda vero funt feminia morborum liiie 
caufae praedifponentes, quae, corpori inlitae, morbi 
generationi fauent, et potentiae nocentes liue caufae 
occalionales, quae in corpore, in quo difpolitio eft, 
morbum producunt. Requiritur autem mutua 
vtriusque fpeciei affinitas, quo in vnurn cfFetlum 
confpirent, li enim vna alteram deftruit, morbus 
non oritur. 
p. 34. Symptoma vi vocis eft omne id, quod homini 
accidit et in aegro tantum attenditur, in quo fen- 
libilem quandam a ftatu naturali mutationem notat, 
quae ex praefente morbo nafeitur, ab eo tamen et 
caufa diuerfa eft, et illam praecipue ftatus morboli 
partem efficit, quae in fenfus aegri et medici oc¬ 
currit. 
