( 43 «) 
congenitos ab acquifitis fiue aduentitiis diftinguit. 
Hi''in pandendos et fporadicos diuiduntur, quorum 
priores vel endemii vel epidemii funt, reliquae dif¬ 
ferentiae ab anni temporibus, temperamentis, aeta¬ 
tibus et fexu defumuntur. 
VI. 
Diflertatio inaug. de epiphyfium ab odium dia- 
phyfi didu&ione, Audore M. georg, 
Christi an. reichel. Lipfiae ex officina 
Breitkopfia 1759, 4to. pl.6 . tab. aen. 2. 
I nter eos morbos, qui iuniorum offibus proprii funt, 
praecipue epiphyfium ab oilium diaphylibus de- 
du.lio attendi meretur, quam Cl. Au&or in hac 
differtatione conliderat. Praemiffa itaque intro- 
dufifione, in qua, hunc morbum a plerisque fuifle 
neglefclum , demonftrauit, ipfarum epiphyfium ge- 
p. 4. nefin modumque crefeendi defcribit, qui vafculis, 
in epiphyfium fubftantiA cartilaginea repertis, prae¬ 
cipue perficitur, quippe quae materiem ibi adue- 
hunt obeam, particulas adponunt, totamque 
p. d.epiphyfin tandem in os mutant. Huius offeae nunc 
fafihe epiphyfeos ftrudura, ab ilia diaphyfium 
multum differt. Scilicet, olla praecipue artuum 
in media parte compage laminarum ar&iffime iun- 
filarum funt fabrefatta, verfus extrema autem lami¬ 
nae illae feeedentes fpatia intermedia efficiunt, quae 
mire intertexta cellulofa tela occupat; epiphyfes 
vero meris cauernulis conftruuntur, quas a latere 
laminae quaedam oiTeae compingunt, eo vero in 
loco, vbi cum aliis offibus tam in articulo coniun- 
iungtur, quam vbi cum aliis offibus concrefcunt, 
p flamina cartilaginea illas inueftit Vtrumque vero 
os et epiphyfeos et diaphvfeos variis eminentiis et 
foueis mutuis, quibus inter fe committuntur, efl 
inftru- 
