( 4^9 ) 
Septima diuifio febres Rationarias et intercur-P* 1 r 7* 
rentes comprehendit, de quibus optime sydenham 
et hvxham egerunt. Febres liationariae et epi¬ 
demicae fynonyma funt, itaque plures fimul vno 
tempore vna eademque regione inuadunt homines, 
quae vero tunc temporis nonnullos modo adoriun¬ 
tur, intercurrentes vocantur. Harum curatio non 
ex fua indole, fed ex natura febris Rationariae eft 
inRituenda. Rem illuftrat exemplum ex sydeisi- 
hamio allatum. Anno 1675 Rationaria febris 
erat continua y quae vix vnam alteramque venae- 
fe£Honem permitteret; inter morbos intercurrentes 
obferuabatur pleuritis; haec ex eius natura repeti¬ 
tam requirere videbatur venaefe&ionem. Sed 
pelfime cum iis aegrotis agebatur, quibus aliquo¬ 
ties vena tundebatur, in morbo quippe Rationario 
venaefetho repetita non conducebat, ideoque 
etiam non in morbo intercurrente. Hanc regulam 
Rue regularum therapiae generalis exceptionem, 
quae limatum expofcit iudicium, veram quidem 
elle, nihilominus tamen interdum admitterenouam 
exceptionem, ex conflitutione epidemica Hagana, 
1747, edoctus aflerit Auctor. Saeuiebat febris 
anomala ac vere maligna. Hac febre decumben¬ 
tibus optimo erant auxilio decoftum totius altheae 
et enemata emollientia* Intercurrebant his febri¬ 
bus dyfenteria, fcarlatina, angina contagiofa. In 
hac dyfenteria nec emetica , nec rhabarbarum, nec 
myrobalani, nec adRringentia ne cortex quidem 
limaroubae, quidquam valebant. Sola demulcentia, 
inuoluentia, et ori et ano immifla (remedia, quae 
morbo Rationario conueniebant) omnem ab folii e- 
bant curam. Ab hac itaque parte legis fupra latae 
apparet veritas. Reliqui vero intercurrentes morbi, 
fcarlatina et angina, his remediis valde exacerbaban¬ 
tur, vsque dum Au£lor didiciffet, his purgationem 
Gg 1 aluinam 
