S&&9& ( ) 
9&<' 
*3»‘sC 
10 
Prima vero, fed leuia tantum, veftigia de adfcenfu p. 6 . 
huius nerui in cranium, multis et fallacibus [tene¬ 
bris obuoluta, apud carolvm stephanvm, 
Colvmbvm et fa tL opi v m occurrunt. Ver¬ 
bis quidem evstachivs obfcuris eius mentio¬ 
nem fecit, dum eum nomine trium propaginum, 
fextum para medulla fpinali fubeuntium, defcripfit, 
fed in tabulis anatomicis (tab. XVIII.) originem, de- 
curfum et coniun&ionem cum tertio pari cerui- 
calium, egregie depinxit. Ante autem quam lan- 
cisii opera tabulae illae editae erant, aut infpici 
poterant, vidvs vidivs et coiter, non fo- 
lum diftributionem eius, poftquam e capite egreffus 
eft, fed ipfius etiam m medulla fpinali radices vide¬ 
runt, ita tamen vt originem pariter ac diftributio¬ 
nem eius, tanquam radicem et ramos paris vagi 
defcriberent. Sic gloria difciffas quafi hucusque n 
huius nerui partesconiungendi vvillisio referuata ^ 
fuit; qua ex re quoque farfum eft, vt qui eum 
fecuti funt difleclores, parum in veterum anatomi¬ 
corum fcriptis exercitati, lumc ipfum neruum 
primum ab eo inuentum effe, minus re£fe opina¬ 
rentur. Parum quoque noui addiderunt, qui ftatim 
poft willisivm floruerunt difle&ores, folo vievs- 
senio, qui nouam eius iconem edidit, et ridleio 
exceptis, quiferuatamad hunc diem a wil Lisiop. ttf. 
inuentionis laudem, ei eripere et vido vidio tri¬ 
buere, tentauit v alsalva paulo poft nouam 
de origine eius fententiam propofuit, ciim eum, 
non vt ramum a medulla fpinali ad par vagum 
aecefforium, fed vt ramum a pari vago ad 
medullam fpinalem recurrentem, confideraret. 
Hanc tamen opinionem morgagnivs idoneis 
argumentis euertit, qui quoque , antiquita¬ 
tes eius in nouam lucem pofuit. Recentiori 
tandem tempore Cl. winslovivs egregiam nexui-, 2 , 
eiusdem defcriptionem dedit, quam dum recenfet 
Ss a Ci 
