S 3&C ( 3 2 8 ) 9«c S 3sf^ 
vero affinitatem cum fale alcali.hunc arripuit, illam 
vero, terram nempe, reliquit. Ideo tamen nullum 
expUcitum, vt Cl. Au£fcor dicit, inefieaquis acidum, 
fed faturatum tantum. Et quum ex reliquiis aquae 
didicit, falem communem et falem mirabilem glav- 
beri aquis contineri, per fa£fa hunc in finem expe¬ 
rimenta docet, potius falem communem admixtio¬ 
ne olei tartari per deliquium deftrui, quam falem 
mirabilem. Solutionem enim falis communis affufo 
oleo tartari illico turbari et terram albam ad fundum 
deiicere: folutionem vero falis mirabilis minime al¬ 
terari, immutatam potius manere, contendit. Exinde 
porro concludit puluerem deie&um e!fe terram, 
feu bafin falis communis. Sed hunc falem, et 
reliquae cum aquis inftitutae experientiae, folutio- 
nes praefertim mercurii et plumbi,'in acido nitri 
fadfae indicarunt. Hoc peculiare tantum adnotat 
folutionem mercurii maiori quantitati aquae i tu¬ 
midam puluerem coerulefcentem ad fundum deii¬ 
cere, quem efFe£tum pro indicio principii infiam- 
mabilis praefentis accipit, et petrolei fufpicionetn, 
quo vero fundamento non comprehendimus, inde 
nafci credit. Deco&um gallarum aquae affufum 
nullam coloris mutationem producit, ergo nullum 
p. l 6 .ferrum aquis inefie perhibet. His experientiis 
addudlis, progreditur Cl. Au&or ad co&ionem et 
euaporationem aquarum, accepitque ex quatuor 
libris medicis materiae folidae gryfei coloris drach¬ 
mas tres. Hanc materiam more chemicorum am¬ 
plius inuefiigat, inuenitque, fale edu£io, remanere 
terrae gryfeae triginta quinque grana: falem arte 
in cryftallos redegit, duplicisque generis obtinuit 
cryftallos, partim cubicas, partitu parallelipipedas. 
Hae carbonibus inietlae facillime fluebant, et cal¬ 
cem relinquebant: illae fragorem, qualem fal 
communis, edebant; quare pofteriores falis com¬ 
munis cryftallos, priores falis mirabilis glavberi 
iudicat. 
