3& ( 379 ) s& & 
pubueris coniungat, qua coniunftione feparatio 
materiae falinae faxi, a materie eiusdem calcinabili 
efficiatur. Hanc explicationem per examen ehem i- 
cum aquae et faxi montis martyrum, quod ipfe adhuc 
inftituere pollicetur, confirmatum iri confidit. In¬ 
teri m haud negat, fimpliciorem explicationem 
haberi pofte ex eo, quod inter faxa huius montis 
nonnulla ftrata lapidum calcariorum obferuata funt, 
qui ab aqua forti, magna faltim ex parte, folui 
poliunt. * Tranfit hinc ad genus ftala&itarum, 
quod in fpecubus et antris quorundam montium 
reperitur, et, quum fatis durum fit, vt polituram 
ferat, eisdemque venis, atque alabaftrum,; notatum 
fit, et ad huius naturam prorfus accedat, pro ala- 
baftro haberi debet, ideoque ab imperato 
(Hift. nat. L. 24. cap. 13. 14.) aktbajlrum congela¬ 
tum ditium eft. Verum inde monet, haudqua- 
quam interendum elfe, quod omne alabaftrum fit 
ftalaciites, nifi antea demonftretur, alabaftrum vbi- 
cunque locorum ex aqua formari eodem modo, quo 
ftalattites, neque ea etiam ratione generari, qua 
vulgares lapides, quorum ingentes mallae in fat 
magnis liratis reperiuntur. Porro, quiaCl. lin- 
n aevs ftalaciitas, quibus alabaftrum originem de¬ 
bet, fpatofos eiie affirmat, fpatum autem omne an 
calcinabiie fit, nuper Cl. pottivs dubitauit, hac 
data occafione ediflerit Autlor fententiam fuam 
de diuifione alabaftri in gypfofum et calcarium, 
nec non fpati in vitrefeens, gypfeum, et calcarium. 
Ad alabaftri diuifienem quod attinet, natam eamp 4 g^ 
elle iudicat ex confufione duarum methodorum, ad 
genera foliilium conftituenda ha&enus adhibitarum, 
quarum altera charatieribus fponte in fenfus incur¬ 
rentibus contenta eft, altera autem docimaftice 
vtitur. Secundum illam methodum alabaftri nomen 
acceperunt lapides marmore paullo molliores, fed 
polituram tamen admittentes, et femipellucidi; 
fecun- 
