ob perpetuam variolarum epidemiam inoculatio 
fere nunquam locum habuiffet inoculatores vero 
has regulas fere nunquam obferualfe: quodli autem 
eaedem exceptionis regulae , fecundum quas inocu* 
j jg latores mortuos fuosex defunctorum numero exclu¬ 
dere velint, iis applicentur, qui a variolis jnaturali- 
bus e vita difcellere, priorem mortuorum nume¬ 
rum polteriorem vel excelfurum vel ialtem aequa¬ 
lem futurum elfe: mortuorum quoque numerum 
port frequentes admodum inoculationes ab ann. 
17 41 — 1752 non admodum imminutum elfe: 
Epifcopum maddax quidem eundem quinta parte 
imminutum declaralfe; fed vix decima quinta parte 
imminutum fuilfe, ex mortuorum catalogis appa- 
15(J,rere: variolas quoque nunquam magis, quam anno 
1 7s t, quo Termonem fuum pronunciauerit, perni- 
ciofas atque lethales fuifle. 
Hanc quidem Clariffimorum Virorum difcepta- 
tionem foluere non poffumus, neque determinare 
audemus, a quanam docte litigantium parte ipfa 
veritas flare videatur ? numque Cl de ha en ad- 
uerfarii fui obiectionibus vere fatis fecerit? Laeta¬ 
mur tamen, ab vtroqueViro comitatis leges non 
fuilfe neglettas. Proxime Cl. tissoti refpon- 
liones ad hanc refutationem addituri erimus. 
VIII. 
Differtatio inauguralis de nonnullis ad variola¬ 
rum irffitionem perrinentibus, Audtore fiu- 
DERICO LVDOV 1 CO KESSLER, 1760. 
Halae Magdeburgicae ex officina Hende- 
liana. 4, plag. 7. 
D ilfertationem hanc in duo capita diuifam de¬ 
prehendimus, in quorum primo variolas 
naturales theoretice tantum confiderat; in fecundo 
vero variolarum artificialium methodum exponit 
Cl. 
