9&Ss& ( 116 > j&Sr&r 
arteria, in larynge, in ventriculis laryngis, in ore 
et potiflimum in palato offeo fornicato duroque, 
tandemque in cauea narium eft, quae vires con- 
iun&ae vocem intendunt, fortemque et grauem 
cantum producunt. Praeter haec vocis organa 
lingua etiam ad palatum varie adplicata et labia con¬ 
tracta mutationem aliquam in voce producunt, ita, 
vt vox modulationem et varietatem admittat, vti 
alia et alia rimae labiorum laxitas et latitudo fuerit. 
Ex his itaque, aerem viribus exfpirationis ex pul¬ 
mone per bronchum et glottidem varia et copia et 
celeritate expelli iicque fonum aut fortiorem aut 
debiliorem nafci, liquet. Inde, cum nullus pul¬ 
mo, nullum aeris receptaculum, nec glottis pifcibus 
frigidis fit, nulla quoque eisdem vox eft; cumque 
ad robur vocis multus aer peftore recipiatur, ad 
acumen glottis ar£ta teneatur adque diuturnitatem 
cantus diuturna pariter exfpiratio pofcatur, ideo que 
fanguis in pulmonem, venas iugulares et cerebrum 
congeratur, ratio inde patet, cur acuti foni pul¬ 
monibus cerebroue adeo noceant. Ratio autem 
cur grauior fonus, quam fabrica laryngis admittit, 
edi nequit, eo deducenda eft, quod ligamenta glot¬ 
tidis ob laxationem neutiquam tremunt, rima vero 
dilatatur et ratio luminis bronchi ad lumen rimae 
nimis parua eft et aeris iter per rimam non ea eft 
celeritate, quae ad ligamenta in ofcillationem cien¬ 
da fufficit. Cur demum cantores frequenter bibere 
cogantur, id a ficcitate membranarum dependet; 
aere enim liceantur, hinc dolent, minusque flexi¬ 
les, ad officia fua ineptae fiunt. Licet autem 
homo aliorum animalium voces difeat imitari et 
auiculae tibiarum fonum fatis apte exprimant, tamen 
cuicunque animali et fua homini vox eft, imo inter 
homines cuique fua vox eft, quam animalia dome- 
ftica facile diftinguunt. Diuerfitatem autem vocis, 
qua 
