SkCSjkC C 2 §5 ) SmC^SmC 
/fruticeta vel arbores exiguae flaturae pofle educari: 
fi fub mala terra bona fit, hanc permeando demum 
radices arborum optime nutriri, arbores etiam, re¬ 
mote a fe pofitas, increfcere, fi terra bona vicina 
fit, ad quam radices queant fenfim deferri: bonita¬ 
tem, quod ad incrementum arborum attinet, terrae 
etiam ex aliis fponte nafcentibus vegetabilibus in- 
telligi pofle. Quoniam vero calor et humiditas p. ig. 
multum ad vegetationem conferunt, vtraque haec 
conditioin climatis et arborum difpofitione confide- 
randa eft. Arbores, in ficca terra crefcentes, ar¬ 
bores montium, in humida vegetantes, arbores val¬ 
lium nominat Cl. Auftor. Pauca funt vegetabilia, 
quae omni climati afluefcunt, vt rubus, in xona tor¬ 
rida aeque ac in Lapponia bene proueniens: 
quaedam fpdcies diuerfis etiam regionibus melius fe 
accommodant, vt pini exemplo probatur; nec 
omnes arbores vnius regionis frigoris gradus aequa¬ 
les fine noxa ferunt, quum vtique in calidis etiam 
regionibus, ob montes v. c. eorumque altitudinem 
diuerfus earum fitus fit. Deinde fuccefiiua propa¬ 
gatio fuftinendis climatis incommodis arbores ad¬ 
aptat, fi locus regionis cuiusdam idoneus eligatur, 
id quod propofito quodam fchemate, in anguflo 
horti fpatio etiam obferuando, explicat Cl. du 
h amel: ex quo confequitur, vt expofitio arborum p. 27. 
ad plagam orientis et feptentrionis praeferenda 
fit meridionali, fi terrae leues et aftio radiorum fo- 
larium valida fit, meridionalis vero plaga fit magis 
eligenda in terris denfioribus et climate calidiore. 
In rimis et finubus montium, in quas pluuiae terras 
adferunt, arbores etiam re£te vegetant, vt ad radi¬ 
cem montis frequentius altiores arbores nutriantur, 
in fummo locti fruticeta crefcant. 
Pro diffdrenti porro fcopo, cuius caufla planta¬ 
tiones arborum fulcipiuntur, fiue hortus inflruen- 
dus 
