9&!i& ( 59 ) 
enim, quas defcripfimus regiones, fonum non Facil¬ 
lime transmittere, ideoque ad eum ex imo pro¬ 
trahendum artificio quodam opus efle, docetur; 
Iam fi regiones pecoris memoratae, vel fonum re¬ 
tineant, vel raucum erepent, vel acutiorem red¬ 
dant, fignoefle, morbofi quid fubtus latitare: id* 
que tam late patere, quam late fonus fupprimatur, - 
eo profundius penetrare, quo magis regio percuffae 
carnis fonum referat, totumque cauum perreptare, 
fi etiam oppofita pofterior pars fimiliter fonet: vt 
adeo peftus dolii inftar videri poffet humore quo¬ 
dam referti, quod aeris copia imminuta, quem fo¬ 
num vacuum reddebat, nunc plane retinet. Hisce 
praemifiis morbi conquiruntur, qui foni minus con- 
fueti excuffione infidias latentes prodere folent. 
In horum numero ponuntur acuti, chronici,et p- l"f. 
illi praecipue, qui humorum eflufionem comitantur: 
quod vltimum ex anatomico periculo cernitur, cum 
vafcula cera tumida, petioris obfcurum plane pec- 
cuffi fonum efficiunt. Vt igitur primo de acutis vi¬ 
deamus, horum vel decurrentium vel confiftentmm 
fufpicionem foni diferimen facere foiet , in epide¬ 
micis ante exanthematum eruptionem parum ad¬ 
huc confirmatam. Oftenditur vero fonum infue- 
tum in peQtoris inflammationibus fub decurfu mor¬ 
bi, plerumque die quarto, materia peccante parum 
copiofe foras eiefta adefle, et affidue quidem vel 
pleura vel pulmonibus vel vtrisque affe&is, fputo 
tamen fimul erumpente, deefle autem, fi eximas 
illum, qui breui ante mortem vel fuppurationem per¬ 
cipi poffit, in pleuritide ficca, inflammatione me- 
diaftini, pericardii, cordis, quae fputo prorfus ca¬ 
ret. Porro morbi vehementiam et declinationem 
foni vel intentione vel remiffione iudicari. Deinde 
-ex fono rauciori morbi ferociam, ex eius latiori 
propagine, morbi periculum, ex affectione finiftri 
